Monoton Hayat..

Perşembe, Eylül 02, 2010

Yine hüzün ve acı birbirini kovalarken ben ortada durup olanları gözetlemekle meşguldüm..
Saat Gece yarısını çoktan geçmiş.. Gözümde bir gram uyku bile yok.
Sevmiyorum bu durumu. Uyku düzeni denen bir şey kalmıyor. Okullar açılınca her şey eskisi gibi olur.. O yüzden endişelenmiyorum
Bu aralar hayattan kopmuş gibiyim.. Bakıp, geçip, gülüyorum.. Durup durup gülüyorum. Eskisi gibi surat falan asmıyorum.. Surat asınca n'olcak? Sadece tepkimi dile getireceğim..
Sonra ?
Sonrası.. İçimdeki patlamanın dışa yansımasıyla karşı karşıya kalacağım. Ağzımdan onlarca laf çıkacak ve karşımdakini üzeceğim..
Bunu hep yapıyorum. Çünkü daha önceden çok yaptım. Okulların açılmasıyla stres dalgasının içime girmesi aynı anda oldu.. Zaten bugün Serpil hocaya rezil bir biçimde yakalandım
Öğlen olmuş 12.00. Ben hala uyumaktayım. Gece çok geç uyumuşum. Televizyonda tartışma programlarını falan izledim. 5N1K geceleri izlenmesi gereken şahane bir program..
Soğuk havalarda uyumayı hep çok sevmişimdir. İçimdeki sıcaklığı hissetmem için şahane bir fırsat oluyor benim için. Annemin tepemde belirip hocan arıyor demesiyle yerimden kalkmam bir oldu.
Sesim de çatallaşmış hani. Berbat çıkıyor. Hoca tabi anladı uyuduğumu. Rezil oldum resmen
Bir daha geç saatlere kadar uyumak yok. Tembelleşiyorum iyice.. İçimden hiçbirşey yapmak gelmiyor.
Her şeyden çok çabuk sıkılıyorum. Gün geçtikçe bu huyum daha da artıyor. Umarsızlığımın getirdiği rahatlıkta çabası. Bu kadar rahat değildim ben. Test Kitaplarıyla kanka oldum iyice.
Çöz beni çöz beni diye masamda durmuşlar. Ben onlara bakıyorum ,onlar bana bakıyor. Kabul ediyorum. Tatilde ders çalışmak iğrenç bir şey. Konsantrasyon açısından olumsuz bir durum oluşturuyor benim için. Bu sıcakta ders mi çalışılır yahu. Zaten az bir süre kaldı. O zaman daha da hızlanmam gerekecek. Tek başıma ne yapabilirim ki ? Çoğu arkadaşım dersaneye gidiyor.
Ben gitmiyorum.. Kazanamazsam seneye gidecekmişim.. 2.Kez ders işlemek benim için fazlaca ağır. Bu yüzden bu sene ne yapıp edip kazanmam gerek.
Odam kütüphane gibi. Annem bu durumdan çok şikayetçi ama ben kitaplar olmadan yapamam.
Sırf bu yüzden bir tane daha kitaplık aldırdım. Okumayı her şeyden çok sevmeli insan..
Durup durup İclal Aydın'ın şiirlerini dinliyorum. Hayatım monotonluklardan ibaret.
Hiç değişik birşey yok ki.
Hep aynı..
Eee böyle olunca insan kendini hayatta soyutlanmış gibi hissediyor
Kupamdaki Su da bitti. Her şey bırakıp gidiyor beni..
Ne boktan bir yazı oldu bu ya.
Bir konusu bile yok
Öylesine yazılmış bir yazı oldu..
Gelecek yazım daha iyi olmalı
Evet evet daha iyi olmalı
Çünkü.. Daha iyisini hak ediyorum..
Not: Canınız sıkkınsa gidin sevdiğiniz bir insana sarılın.. Onun verdiği huzur hiçbir şeyde yok..

You Might Also Like

0 kişi benim de tuzum olsun dedi

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe