Benim ne suçum var abi ?

Çarşamba, Ekim 13, 2010


Yine omuzlarımda hüzün birikmiş.Onları temizlemek gerek.İnsanlara ne yapsan yaranamazsın blog.Önceki günlerde kendimi epey kötü hissettim. Yağmurlu havada yürüdüm. Bu, bana iyi geldi. Kulağımda en sevdiğim şarkılar ve sahil boyu kovalanan hüzünler..İşte istediğim şey,buydu. Bazı insanlar niye bana böyle soğuk davranıyor anlamıyorum. Abi salaklık bende. Kimseye yüz vermiyorum artık. Şu umursamaz şirin kadar,umursamaz oldum.Her şeye bozuluyorum. Mesela bugün;
 Yıllıklar için fotoğraf çekim yerlerinin kataloglarına bakıyoruz. Ben bir resim gördüm. Üç tane kız,ortasında bir erkek(gitar çalmış bir vaziyette) hepsi birlikte şahane bir poz verdiler. Yakın arkadaşıma söyledim bu durumu. ''Biz de böyle bir fotoğraf çektirelim'' dedim. Sessiz kaldı. Bakarız gibilerinden başını salladı. Bu kataloğa başka arkadaşım baktı. Ve yakın arkadaşıma benim dediğimi dedi. '' Biz de böyle bir fotoğraf çektirelim''. Tabii yakın arkadaşım cevapsız kalmadı. ''Tamam üçümüz(!) gider çektiririz''. Ee bu durumda ben dış kapının dış mandalı durumuna düştüm. Suratım bir asıldı ki sormayın. Ben iyi niyetimle saf hayaller kuruyorum. Fotoğraf çektiririz dört kişi. Güleriz poz verirken,eğleniriz diyorum içimden. Ama arkadaşım benim yerime başka arkadaşını seçti. Hiç beklemezdim açıkçası. Şunu da belirtmeliyim. Fotoğraf konusunda zaafım var. Sevdiklerimle fotoğraf çekmeyi seviyorum. Ama sevdiğim insanlar benle fotoğraf çektirmek istemiyor. Ben diyorum ki arkadaşıma''Hadi bir fotoğraf çekelim.Hatıra olarak saklarım ben''.Arkadaşım verdiği cevap yüzümde buruk bir bakış yarattı. ''Mert bi dur allahını seversen..Uğraşamam şimdi resimle falan'' dedi.Ee ben de durmadım tabi yanında. Geçtim sırama,oturdum,dışarıyı seyrettim.Düşünsenize, siz sevdiğiniz bir insanla tatlı bir hatıra için fotoğraf çektirmek istiyorsunuz ama sizi reddediyor karşınızdaki. Ee nerde kaldı bende yaşama enerjisi? Alınganlığım tutuyor. Başkalarının hayatlarına bakıyorum. Güllük gülistanlık. Bir eğlence,bir mutluluk,bir beraberlik var ki sormayın. Ya benim hayatımda ne var ? Sanal arkadaşlarım,kıytırık umutlarım ve değerimi bilmeyen arkadaşlarım var. Tamam,insanları sıkboğaz etme konusunda üstüme yok. Ama bir fotoğrafı niye çok görüyorlar bana ? Ha bakın bununla ilgili bir anımı daha anlatayım  size. Efendim,ben daha lise 2.sınıftayım. Erkek arkadaşlarımın sınıflar arası futbol turnuvası için maçı var. Biz de sınıfça destek olalım dedik. Gittik destek olduk bir güzel. Sevdiğim insanlarla fotoğraf çektirdim. Hiç fotoğrafımız olmayan bir kız arkadaşıma '' Ya, bizim seninle hiç fotoğrafımız yok..Bir tane olsa fena olmaz mı ? '' Arkadaşım hiç beklemediği bu soru karşısında afalladı ve umarsızca ''Aman mert, hep görüyoruz birbirimizi,fotoğrafa ne gerek var ? '' dedi. Moralim bozuldu. Kendimden ve o arkadaşımdan nefret ettim o gün. Peki o ne yaptı dersiniz ?
Bir kız arkadaşımın isteği üzerine bütün kız arkadaşlarım ve erkek arkadaşlarımla fotoğraf çektirdi.
Kız arkadaşım ''Merte ayıp ettin '' dedi,umursamaz kıza. Kız da umursamazlığını devam ettirdi. Benim suratım mahkeme suratı gibi. Kendime kızıyorum o esnada ''Lan sen niye foto derdindesin ki? Bırak ne bok yerlerse yesin ! '' diyorum.. Maç bitiyor. Kazanıyoruz. Arkadaşlarımı tek tek tebrik ediyorum. Eve giderken aynı otobüsle gidiyoruz.Tek bir kelime dahi etmedim yol boyunca. Üzgün ve kırgındım.
Bana böyle yapması için ona ne yapmıştım ki ? Ama başka erkekler olsa,seve seve fotoğraf çektirecek.Biliyorum. Ya bu bazı kızlar niye böyle ben anlamıyorum. Biraz tembel olsam,kulağımda küpe taksam.Her cümlemin içinde mutlaka ''bi sktr git olum  ya'' olsa, o zaman fark ederler mi beni acaba ?
 Bakın bugüne kadar hep bildiğim yoldan ilerledim. Doğrulardan vazgeçmedim. İşte bu içinde yaşadığım çevre beni doğrularımdan ayırmaya çalışıyor.'' Mert ders çalışma,boşver '' düşüncesini bana dayatmaya çalışıyorlar. Abi anlamıyorum ben ya. Niye beni bulur ki böyleleri !
Ama her yaşadığım olay bana tecrübe kazandırdı. Demek ki neymiş ? Fotoğraf çektirmek istemeyenlerin yanına yaklaşılmayacak ve seni istemeyenleri sen hiç istemeyeceksin.
Lan bana bir fotoğrafı çok görüyorlar be blog.
 Hayatım kötü anlardan ibaret değil.. Mesela dün,okulda öss'yi protesto etmek amacıyla sınıfta halay çekip,eğlendik. Bu bizim hayatımızdı. Eğlenmek hakkımızdı. İnsanların robotlaşmış beyinleri rahat etti. Sürekli soru çöz,konu çalış, nereye kadar ? Kafan kazan gibi oluyor. İş bununla kalmıyor. Eve gidip tekrar edilecek konuların oluyor. Roman okuman gerekiyor. Yani resmen Lise son yılında insanüstü varlık olman gerekiyor. Düzenli çalışsan da yetiştiremiyorsun her şeyi.. Yetiştirdiklerin de eksik kalıyor hani. Bir insanın hayatındaki sorunlar hiç bitmez..Ben bunu bilir,bunu söylerim..
Üzülüyorum blog. Arkadaşım bugün 10 sene sonra nasıl oluruz diye bir soru sordu hepimize. Herkes kendi yaşantısının nasıl olacağına dair tahminlerde bulundu. Ben bulunmadım. Çünkü 10 sene sonra yine aynı olarak kalacağım.. Asık surat,pollyanna bakışlar,hayatından memnun olmayan,asosyal, yakışıklı(yakışıklıyım tabi ne var..Egoyu tatmin etmek yasak değil dimi ) olarak kalacağım. Ve en önemlisi yalnız olacağım. Sevdiklerim olacak tabi. Ama ben yine yalnız kalacağım kendimle.Düşüncelerimle,odamla yalnız kalacağım.  Güzel şeylerin peşinde koşuyorum. Bir yerin altında gizlenmiş mutluluğu bulmaya çalışıyorum. Hayat arayışlarla sürüp gitmez mi zaten..
Gelecek yazımda twilight serisini tiye alan hikayemin bir bölümünü ekleyeceğim..
Son sözüm ; 
Hayatım, insanların bana karşı sevgilerini belli edememeleriyle geçti..

You Might Also Like

0 kişi benim de tuzum olsun dedi

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe