Üzgünüm..

Cuma, Ekim 08, 2010


Kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim.. Bu sabah nedense okula gitmek istemedim. Dışarda yağmur yağıyordu ve ben sıcacık yatağımdan çıkıp yollara düşmek istemiyordum.İstemsiz olarak üstümü giyip yola koyuldum. Hava kapalı ve yağışlı. Çenemi titremekten alıkoyamıyorum.Bir yandan ıssız sokaklar,bir yandan soğuk hava birlikte beni sarmalamıştı. Okulda ilginç bir şey yaşandı. Sınıf arkadaşım Esra,apaçi müziğiyle dans etti. Ben tabi o dansın şokuyla kendimi gülerken buldum. Hiç bu kadar içten kahkaha attığımı hatırlamıyorum doğrusu. Eve biraz geç geldim. Dönüşte eve gelirken zorlandım. Yağmur bastırmış ve otobüsler seyrek geçer olmuştu. 1 Saat falan durakta yağmuru izleyerek geçti vaktim. Arkadaşlarım minibüsü tercih ettiler.Benimse sadece yol param kalmıştı. İkinci bir vasıtaya verecek param yoktu ne yazık ki. Bende yağmura aldırış etmeden otobüsün gelmesini bekledim. Sık sık şimşek çaktı. Arkadaşlarım endişelendi. Onlara korkmamalarını,ölümün önüne geçemeyeceğimizi söyledim. Bunu mantıklı buldular ve biraz olsun sakinleştiler. Eve geldiğimde kapıyı annem açtı. Yüzünde buruk bir gülümseme vardı. Bugün onun doğum günüydü. Ve ben ona hediye alamadığım için kendimi çok çaresiz hissettim. Babamdan para istedim birkaç gün önce. Vermedi. ''Koca kadın olmuş,bir de hediye mi alacaksın'' dedi.Benim moralim bozuldu tabi. Para biriktirmeyi denedim ama alacağım hediyeye yetmesine imkan yoktu. Eve girmeden önce annem pencerenin perdesini çekmiş,benim yolumu gözlüyordu. Bir yandan da yağmurun yağışını izliyordu. Bunu çok sık yaparız. Evdeysek eğer ve dışarda yağmur yağıyorsa,perdeyi çekip yağmurun yağışını izleriz. Bu,bize huzur verirdi her zaman. Dediğim gibi hediye alamamak içime oturdu resmen. Anneme sarılarak ağlamaklı bir sesle ''Hediye alamadım,özür dilerim Anne''dedim. O da bana sakin bir sesle''Hediye önemli değil,Yanımda olman yeter''dedi.Ve benim gözlerimden yaşlar akmaya başladı.Bunu belli etmiyorum tabi.
 Böyle bir günde onu sevindirememek bana üzüntüden başka bir şey vermemişti. Geçen hafta alışverişe gittiğimizde ''Sana da kıyafet alalım ''dedim. O da ''Gerek yok yavrum''dedi. Oysa çok ihtiyacı vardı. Birbirimize sarılmayı bıraktıktan sonra onu ne kadar çok sevdiğimi bir kez daha anladım. Bence hayatınızda en çok sevdiğiniz kişi anneniz.Bazılarınız için babalar daha kıymetli olur. (bknz:kız çocuklarının baba aşkı) Bu şarkıyı dinledikçe annemin yaşadığı acılar aklıma geliyor.
Ya abi niye herkesin yazgısı kötü  olmak zorunda? Hangimiz hayatımızdan memnun ki? Evet,anneme hediye alamadım. Ama ona kocaman bir öpücük ve sevgi dolu sözcük dünyalara bedeldir eminim.
Annenin ya da babanın doğum günülerinde hediye alamadığın zaman hissettiğin o büyük üzüntü varya,işte o,benim içime yerleşti. En kısa zamanda ona hediye almak istiyorum. Gerekirse okulda yemek yemem,aç kalırım. Yeter ki yüzü gülsün ve o kahverengi gözlerinin içi bir kez olsun parlasın..
Doğum Günlerinde hediye alamamaktan nefret ediyorum. Kendimi aciz hissetmeme neden oluyor.
Bundan sonra bu tür konulara daha çok özen göstereceğim. Sevdiklerimin yüzlerini güldürmeyi,onlara yardım etmeyi kendime misyon edinmişimdir. Bu her zaman devam edecektir.
Annenin ve Babanın doğum günü yaklaşıyorsa,ona hediye al mutlaka..
Yoksa benim gibi üzüntüden başka bir şey hissetmezsin..

You Might Also Like

6 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. mutluluk bir seçim meselesi.Çünkü bakarsan kimse mutlu değil.Mesela bana göre bugün, babasıyla iyi bir ilişkisi olan insanlar mutlu olmalıydı, ama değiller:) çünkü farklı şeylere takılıp mutluluklarının önünde durmaya devam ediyorlar.

    hediye vermekteki amacın nedir?
    anneler için maddiyat önemli değil.hele bu anne senin annen gibi yavrusunu kapıda gülümseyerek karşılayan bir anne ise..
    eğerki paran yoksa, annenin nelerden hoşlandığını düşünerek kendin birşeyler tasarlayabilirsin.ikinizin güzel bir günde çekilmiş bir fotoğrafını kendin tasarladığın bir çerçeveye koyup verebilirsin mesela.Ya da onu ne kadar sevdiğine dair şeker bir not, yanına da en sevdiği şekerlemeleri koy renkli bir file içinde bir kurdela ile.Al sana hediye:)önemli olan sevgi takası değil mi zaten?bu bir bakışla bile gerçekleşir, kendini üzmeni gerektirecek hiçbirşey yok inan ki.
    sevgiler..

    YanıtlaSil
  2. Bu şahane yorumunuz için teşekkür ederim.
    İlk defa anneme hediye alamadığım için böyle hissettim sanırım.
    Anneme hediye verme amacım onu mutlu etmekti. Gerçi ona sarılarak daha çok mutlu ettim.
    Gelecek yıl doğum gününde hediye alamazsam eğer,dediğiniz şeyleri uygulayacağım mutlaka.. :)

    YanıtlaSil
  3. şu paranın gözü kör olsun, acayip dellendim

    YanıtlaSil
  4. Telekinesis: Ben de dellendim. Ama bir süre sonra sakinleşiyor insan. Abi bu ülkede her şey paraya bakıyor ya. Paranın gözü kör olsun gerçekten. Lidyalıları buradan saygı ile andım.

    YanıtlaSil
  5. herşeyden önce küçük bir not: lidyalılar parayı bulmasaydı bizim işimiz inan çok çok daha zor olurdu. takas ile alışveriş yaptığımızı düşünsenee! ben hayatta elbiselerimi takas yapamamm! :D

    Ama gerçekten para büyük bir sorun. herşeyden önce çaresizlik hissettiriyor insana. benimde annem var ve onun doğumgünüde yakında. anneme genellikle hediye almam. ama onu çok daha mutlu edebilecek yaratıcı düşünceler bulurum. mesala geçen doğumgününde her yere post-it yapıştırmış ama tüm odaya yürüdüğü yola oturduğu sandalyeye kadar ve üzerine seni seviyorum anne iyi ki doğdun yazmıştım. arada almancalarda vardı. ve gerçekten çok duygulanmıştı.
    Mertcim. zor bir dönemden geçtiğin açık. her şeyi kafanda kuruyor, yaşadığın hayata lanet ediyorsun. sana o bu gayet normal palavraları çekmicem. çünkü bu normal değil. bir an önce de gülümseyebilecek birşeyler bulman gerek yoksa hayatının bir bölümü hep eksik kalacak. İnsanları mutlu etmeye çalışma önce kendin mutlu olmalısın ki karşındakilerde mutlu olabilsin.Gerekli gereksiz herşeye sevin. bu durum biraz aptlaca gelebilir ama inan bana normale döndüğünü hissediceksin. hayatın güzel bir yer olduğunu anlayacaksın.
    sevgilerimle ve kafanı takmaman dileğiyle.
    Melike :D

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe