Kızıl Saçlı Prensese..

Çarşamba, Aralık 29, 2010

Kızıl saçlı prenses diye biri vardı hayatımda.. Merak etme hala kanlı,canlı birisi. Yaşıyor yani. Ama hayatımdan çıkalı çok oldu.. Yollarımız ayrıldı. Bunun bi anda olması kötü oldu.
Çok değil, bundan tam 3 ay önce onun yanındaydım ve onu dinliyorum. Şimdiyse sadece yaşadıklarımız aklıma geliyor.. ''Sen ne diyon yea'' dediğini duyabiliyorum. Bu yazı tamamen bir iç döküş + özlem yazısıdır.. Henüz lise 1'e yeni geçmiştim. Daha kim, nedir, neyin nesidir bilmiyordum. Malum benim sesimi çok beğeniyorlar. Tok bir sesimin olduğunu ve şiir okumanın bana çok yakıştığını düşünürler tanıdıklarım.. Bir gün edebiyat hocası beni yanına çağırdı. Kızıl Saçlı Prensesin ve arkadaşının mevlana ile ilgili ödevi varmış. Mevlanadan ufak bir şiir okumamı rica etti edebiyat hocası.. Bende isteğini kıramadım. Kabul ettim hemen.. İşte Kızıl Saçlı Prenses, şimdi benden çok uzaklarda. Konferans salonuna her girdiğimde onun o mikrofonda konuşmasını hatırlıyorum..
Sonra onu düşünüyorum. Keşke sonumuz böyle acı bitmeseydi diyorum.. O üniversiteyi kazanırken ben hala okuyordum. Benden büyük birisi. Blog alemindendir. Hepiniz tanıyorsunuzdur muhakkak.. İsmini veya blogunun adını vermeyeceğim.. O da Bende kalsın abicim. Mevlana ile ilgili ödevde benim adımı herkesin içinde duyururken, gururlandım. İlk tecrübemdi bu şiir olayı. Şaşkın ve yarı mutluydum. Ve işin en güzel tarafı onun gibi birini tanımaktı.. Hani '' tanısan seversin'' derler ya, gerçekten öyleydi..
 Bir gün okulun konferans salonunda arkadaşıyla rap söylediğine şahit olmuştum. Hatırladıkça yüzümde tatlı bir gülümseme oluşuyor.. Hocanın gelmesinden endişeli bir halde arkadaşıyla rap şarkı söylemeye çalışıyordu Kızıl Saçlı Prenses.
 Hava buz gibi, ışık yok, yolun sonu yakın
 Yarın yok gibi, dönüp bi geçmişe bi bakın
 Hayat b.k gibi sönük ışıkları yakın
 Hadi vur dibe Karanlık dört satır..

 İşte bu satırları en keyifli haliyle söylemiştii. Ve ben o zaman bir kez daha sevmiştim onu. Ona manevi ablam demiştim. Keşke böyle bir ablam olsa demiştim. Ama bu dediklerim zaman geçtikçe değerini yitirdi. Geriye sadece hatıralar kaldı. Sadece bu. Bu arada ben tek çocuğum. Tek çocuk olmak bazen çok koyuyor insana.. Öyle işte.
 2 sene önce Karne gününde yanımdan her geçisinde yukarıdaki satırları söylemeye çalışıyordum ona. Ama duymamıştı beni. O, o kadar mutluydu ki yakın arkadaşının yanında, ağzı kulaklarına varıyordu adeta. Bense onu izliyordum uzaktan. Mutlu olmasına seviniyordum. Ama bir yandan da üzülüyordum. Bir daha onu görememek kötü olacaktı benim için. Ve gitti okuldan. Yıllar geçti ve ben onu facebookta gördüm. Arkadaş olarak ekledikten sonra konuştuk bir süre. Mesenger yoluyla konuştuk daha çok.. Bana karşı samimiyetini yitirmemişti.. En çokta bu içtenliğini seviyorum sanırım. Kızıl Saçlı Prenses derim ben ona. Çünkü prensesler kadar güzeldir..
 Geçen Hafta Elmanın en yakın arkadaşı geldi. O da üniversiteyi kazandı bu sene. Boğaziçini hem de.. Kız başarılı birisi. Valla zeka küpü gibi. İşte o kız her okula geldiğinde aklıma kızıl saçlı prenses gelir. O da benim okulumdan mezun olmuştu. Ve mezun olduktan sonra okula pek uğramaz olmuştu. Yeni hayatı olmuştu sonuçta.Tabii nereden bilecekti ki ardından bıraktığı birinin onu özlediğini. O benim ablamdı ve ablam olarak kalacak..
Onun okula gelmesini ve sınıfımı bulup ''Ben geldiim'' demesini çok isterdim ama her şey istemekle olmuyor olum. Bu yüzden her mezun okulu ziyarete geldiğinde aklıma o gelir ve üzülürüm. Keşke o da benim yanıma gelse ve bahçede dakikalarca konuşsak derim defalarca. Ama hiçbir zaman gelmedi.. Gelmeyecekte.. Çoktan unutmuştur beni biliyorum. İnsanlar hayatlarından çıkanları bir süre sonra unutuyor. Ama onunla yaşadıklarını unutamıyor. işte ben de yaşadıklarını unutamayanlardanım..
Bazen bu duruma alışmam gerektiğini söylüyorum kendime. Ama her mezun geldiğinde ''keşke gelse''düşüncem yeniden doğuyor zihnime.
Şu an Msn'de ve ben ona nasılsın diyemiyorum. İşin en kötü yanı da bu zaten.'' Aa niye diyemiyorsun olum'' diyorsundur eminim. Çünkü o bana küs, yani kırgın.. Ben öyle anladım davranışlarından. En son Beşiktaşta Burger King'de yemek yemiştik.. Hayatımda yemek yerden eğlendiğim tek gündü. Güldük, sohbet ettik. Onu dinledim. Hem de defalarca dinledim.. Gözlerinin içine baktım ve onu özlediğimi fark ettim.. Gerçekten değişmişti. Daha olgun, daha içtendi.. Bana karşı hala samimiydi. Ben samimi insanları hep çok sevmişimdir..
 Sırf bir blog adı yüzünden küstüğüm bu ablamı hala seviyorum. Evet,bana küs olmuş olabilir ama bu ondan nefret etmemi sağlamaz.. Aramıza sınırlar çizdi sadece. Beni hayatından çıkardı ve yoluna devam etti. Bende yaşıyorum işte. Hayatıma birçok insan girecek elbette. Ama kızıl saçlı prenses gibi birini bulamayacağım sanırım. Her insan farklıdır da ondan..
 Soğuk davranıyor bana. Farkındayım. Zaten çevremdeki insanları kendimden uzaklaştırma konusunda ustayımdır. Ne bok varsa bende insanlar uzaklaşır oldular benle. Dağlara,taşlara mı çıksam, napsam bilmiyorum ki?
 Her Burger King'e girişimde, okulun konferans salonuna girişimde onu hatırlıyorum. Bana aldığı hamburgeri artık yiyemiyorum. Aklıma o geliyor ve yediklerim kursağımda kalıyor. Yüzüm asılıyor. O yüzden pek gitmemeye çalışıyorum. Gitsem de suratı asık bir şekilde çıkıyorum oradan. Onun küçük bir sınıfı vardı. Küçük ama şirin bir sınıftı. Şimdi o sınıfa her baktığımda onu andıran birilerini görmek istiyorum ama yok,göremiyorum..
 Ağlamaktan daha fazla yazamıyorum blog. Beni mazur gör lütfen. Bir sonraki yazımda iyi şeyler yazıcam Söz veriyorum sana..
Buraya kadar beni sabırla okuduğun için sana teşekkür ederim..
 Okurken sıkıldıysan kusuruma bakma. Yüzünü güldürmek isterdim ama bugün iyi günümde değilim.
 Ve kızıl saçlı prenses sözüm sana; Seni Özledim.Her ne olursa olsun seni bir abla olarak görmeye ve  seni sevmeye devam edeceğim..
Seni tanıdığım için şanslıyım ve o çınaraltından her gün gelmeni bekleyeceğim..
Hayatında hep mutlu ol.. Bir yerlerde seni düşünen insanların olduğunu unutma..
Benimkisi sadece kendini teselli etmektir ve biliyor musun bu hayatta en zor olan şey de;
İnsanın kendi kendini teselli etmesidir..
..
Lanet olasıca Fizy kapandığı için yazının şarkısını video şeklinde buldum. Dinleyin bakalım..


You Might Also Like

9 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. ne cici anlatmışsın duygularını, inşallah onun da okuma şansı olur bu yazdıklarını (:
    büyüklük affetmektir bazen di mi, birlikte yine eski günlerdeki gibi mutlu olmanız dileklerimle... (;

    YanıtlaSil
  2. ay ay ay kıyamadım bak şimdi sana..

    benim de vardı.. çok platönik.. tamamen dalgasınaydı ama.. değerini gidince anladım.. sadece bir kere yüz yüze konuşabilmiştik.. sonra gitti :((

    YanıtlaSil
  3. Jelibonum senin ne kadar ince bir kişiliğin var yahu öpüyorum seni:)

    YanıtlaSil
  4. Güzel yazı olmuş jelicim. Çok güzel anlatmışsın hislerini ama şunu anlamadım, blog adı yüzünden niye darıldınız. Ablan gibi seviyorsun hatunu, bir blog küsmenize neden olmamalı diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  5. ne yalan söyleyeyim; okuyunca duygulandım. benim de kardeşlerim vardı lisede..mezun olduktan sonra sürekli konuştuğum, dertleştiğim ve yanlarına gideceğimi söylediğim.. ama dediğin gibi, insanın hayatında pek çok şey değişiyor.. bir türlü uygun zamanı tutturamıyorsun.. ben sadece bir kez gidebildim yanlarına ve bazıları da şimdi mezun oldular.. belki de hiç görüşemeyeceğiz artık.. ama gerçekten sevdiysen, o sevgi zamanla da bitmiyor. o kişi/kişiler unutulmuyor.sadece ihmal edebiliyorsun başka şeylere yetişeceğim/başka şeyleri yetiştireceğim derken.. sanırım ilk fırsatta gidip en azından hala orda olanları göreceğim..(:
    teşekkürler vişne.
    sevgiler..

    YanıtlaSil
  6. @Medanşeri
    Yazdıklarımı okudu ve affetti beni.. Mutluyum ^_^

    @Memento Mori..#
    Keşke gitmeseydi ya. Belki bir umut olabilirdi ikiniz için. :)

    @Marla
    Teşekkür ederim canım. İyi ki varsın :)

    @Dedimdi
    Kesinlikle gidip görmelisin. Böylece onlara olan sevgin daha çok artar. Mutlu olursun. Mutlu olman her şeye değer. Bunu unutma. Yorumun için teşekkür ederm :)

    YanıtlaSil
  7. yazılarınıza bittim...
    :))
    takkipteyim...
    bende sizi sayfama beklerim.
    sağlıkla kalın...

    YanıtlaSil
  8. @Birtutamkekik
    Çok teşekkür ederim. Bloguma hoş geldiniz :) Umarım keyif alırsınız yazılarımdan. Yemek blogunuzu çok beğendim. Blogunuzun gerçekten çok hoş bir görselliği var :)

    YanıtlaSil
  9. Ben baya geriden geliyorum ama olsun.
    Herşeye gereğinden fazla anlam yükleyip hep hatırlayan taraf bi tek ben değilmişim dedirttiğin için yorum yapasım geldi.:)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe