Sarımsakçı Kız Ayşe..

Pazartesi, Aralık 06, 2010

  Merhaba ben Sarımsakçı kız Ayşe.. Doğrusunu söylemek gerekirse Çocukluğumu böyle yaşamayı hiç hayal etmiyordum..
 Biz 3 kardeşiz. Ben kardeşlerimin ablasıyım. Benim ortanca ve küçük kardeşim var. Annem ben daha 4 yaşındayken vefat etti. Kardeşlerime akrabalarım baktı. Babam annemin ölümünden sonra bunalıma girdi. Kendi kendine konuşmaya başladı. Korkuyorum. Onu da kaybetmek istemiyorum. İstanbul gibi tehlikeli bir yerde sahipsiz kalmak istemiyorum. Küçük kardeşim sürekli bana ''annem nerde abla'' diye sorular soruyor. Ona ''Annemiz yok bizim'' diyemiyorum. Diyemem ki ben bunu ona. Gönlüm el vermez. Evimiz küf kokuyor. Ortanca kardeşim astım hastalığına yakalandı. Etrafımdaki herkesi birer birer kaybediyorum sanırım..
 Babam dün gece eve sarhoş geldi. Kardeşlerimi yatırıyordum o sırada. Anneme sesleniyordu aklı sıra. ''Sarhoştur, aldırma Ayşe'' dedim kendime. Yorganı kafama geçirip, bütün bunların kabus olduğunu, birazdan annemin beni uyandıracağını düşündüm. Ama Babamın ''Ayşe, Zıbarma kalk bana yemek getir. '' demesiyle bu fikrim suya düştü. Yaşadıklarım gerçekti. Bundan kaçış yoktu. Yorganı eliminle öfkemin gücüyle ittim. Ağlamak istiyordum. Kardeşlerimin yanında ağlayamıyorum. Ben üzülünce onlar da üzülüyor.
Kalktım, akşam yediğimiz mercimek çorbasını önüne koydum. Gözlerime korku dolu bakışlarla ona baktım. Sinirle kaplıydı gözleri. Benden intikam almak istiyormuş gibiydi sanki..
 Sabahın köründe babam sarımsak sepetini hazırladı. Kardeşlerimi sessizce öptüm. Onların başlarını okşadım. Şüphesiz Hayatımdaki en değerli varlıklardı onlar.. Üzerimde yırtık bir kazak, kirli bir pantolan, altı delik ayakkabım vardı. Komşunun verdiği bu ayakkabı kısa sürede eskidi. Yenisi alacak param yoktu. Altı delik ayakkabılarımla sokakta yürüyordum babamla. Etrafta çocuğuyla beraber okula giden anneleri görünce içim acıyordu..
Annemin böyle okula getirmesini çok isterdim.. Şimdi o, gökyüzünden beni izliyordu. Biliyorum..
 İnsanların yüzüne bakamıyorum. Yaşıtlarım gibi benim de şu an okulda olmam gerek. Ama ben ne yapıyorum? Ayyaş bir babayla Sarımsak satıyorum. Ellerimde sarımsak yüzünden çok pis kokuyor. Bu kokuya tahammül edemiyorum. İnsanlara dokunamıyor,öpemiyor, fazla yaklaşamıyordum. Sarımsak kokusundan herkes nefret ederdi çünkü..
 Yoldan geçenlerin gözleri benim üstümde. Biraz önce liseli olduğunu düşündüğüm 3 kız karşı kaldırıma geçmiş, benimle dalga geçiyorlardı.. O an onları oracıkta öldürmek istedim.
Babama bunu belli etmedim. Belli edersem herkesin içinde kafama vuracaktı. Her seferinde kafama vurmasından bıkmıştım artık. İyice salak etti beni embesil adam. İçinde bir gram baba sevgisi taşısa ona böyle demezdim..
 Annemin ömrünü yedi,sıra benim ömrümü yemeğe geldi.. Hava da buz gibi. Ellerimi birbirine sürtüp, hohlamaktan başka bir şey yapamıyorum. Dudağımdan sadece ''Sarımsaaak'' kelimesi çıkıyor. Sevmediğim bir şeyi satmak inan çok kötü bir his.. Kardeşlerim umarım iyidir. Evden her çıkışımında gözüm arkada kalıyor. Başlarına kötü bir şey gelirse vicdan azabı çekerdim..
 Aslında ben daha önceden okula gidiyordum.. Ama paramız fazla olmayınca okula artık gidemedim. Sınıftan sevdiğim çocuk Cenk bu hale düştüğümü görse yüzüme bir daha bakar mıydı merak ediyorum..
 Annem halimi görse üzüntüden yıkılırdı kesin. Sokaktan geçen kadınları bazen annem sanıyorum. Koşup sarılasım geliyor onlara. ''Annecim seni özledim'' demek istiyorum haykırırcasına.. Trafik seslerinin kulağıma işlenmesiyle bu düşüncem yok oluyor. Burada gerçekten çok ses vardı. Kalabalıkları oldum olası sevmem zaten..
 Sakinliği her zaman sevmişimdir. Mesela bizim ev sokak lambasının hemen yanındadır. Kışın kar yağdığında perdeyi çekip, usul usul yağışını izlerdim sessizce. Sokak lambasının verdiği ışıkla bu olayı seyretmek gittikçe hoşuma gidiyordu.
 Karanlık çöküyor yavaş yavaş. Karnım gurulduyor. Sabah yediğim 2 pohaça ile duruyorum. Başım dönüyor. Saçlarımı ne zamandır yıkamıyorum.. Bitler çirit atıyordu kafamda. Yaşlı teyzeler bazen kafamı okşuyor. ''Elleme teyze, saçlarım yağlı'' diyemiyorum. Sadece hafifçe gülüyorum.. Buna karşılık onlar da bana gülümsüyordu her zaman..Babama aç olduğumu söylüyorum ama beni takmıyor. Eve gidince yersin diyor bana kızgınlıkla.. Ellerime baktım. Soğuktan kıpkırmızı olmuştu.. Isınmak için nereye gidebilirim ki ? Üzerimdeki kazak ısınmama yetmiyordu..
 Bugün Sarımsak satamadım. Kim ne yapsın sarımsağı? Pazarda bu işi yapan bir sürü insan varken benim burada çırpınmam boşunaydı.. Gider su satarım daha iyi. En azından ellerim
kokmazdı. İnsanlardan utanmaz,başım dik bir şekilde bakardım etrafıma.
 Bu dediklerimi şimdi hiç yapamıyorum. İnsanlarla konuşmak bile istemiyorum. Onların gözlerinde ben sadece Sarımsakçı Kızdım.. Ne hissettiğimi pek umursamazlardı..
Ah Anne, bir bilsen neler çekiyorum..
Çocukluğumu yaşayamıyorum.. Okuluma gidemiyorum.. Yaşama sevincimi emdi Babam.
Kardeşlerimin benim gibi sarımsak satmasını istemiyorum.. Onların üşümesine dayanamam..
Elimden geldiğince dayanıklı olmaya çalışsam da yüzümden süzülen gözyaşlarıma hakim olamıyordum..
Gizli gizli ağlarım her zaman.. Eğer gizli ağlamazsam kardeşlerim de benimle birlikte ağlarlardı.. Bu duruma daha çok üzülürdüm.Yine ağlardım..
Rüyamda bazen seni görüyorum.. Ağlama diyorsun bana, ama ağlamamak mümkün mü?
Sarımsak satmayarak yaşayabilir miyim sanıyorsun? Utanıyorum anne, insanların bana öyle bakmasından, dalga geçmesinden çok utanıyorum.. Babamın bana böcek gibi davranmasını hazmedemiyorum... Kardeşlerimin geleceği gözlerimin önünde yok oluyor.. Buna dayanamıyorum..
Anne, Hadi kalk gel, Kızını bu kabusundan sıcak şefkatinle, tatlı öpücüğünle uyandır..
Uyandır ki daha fazla acı hissetmeyeyim..
Uyandır beni artık anne.. Kabusumdan kurtulmak istiyorum..
Al beni koynuna anne, sarımsak koktuğum için kızma bana.. Seni öpmek istiyorum anne,ama ağzım sarımsak kokuyor. Seni öpmekten utanıyorum anne.. 
Yürümeye başladığım günkü gibi yine tut ellerimden , o mis ellerinle hayata bağlanayım.
Işıl ışıl gözlerinle bak ki bana içim umut ışığıyla dolsun..
Ha, unutmadan söyleyeyim anne..
Sarımsakçı Kızın seni çok seviyor..
Dinle

You Might Also Like

13 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. Yukarıdaki yorumun aynısını yapacaktım.
    Naptın...

    YanıtlaSil
  2. ya yıkıldım resmen içim şişti ağlamaktan dakikalardır ekrana bakıp ağlıyorum hayatta başıma her gelen şeey için şükretmemiz gerektğini anca bu kadar güzel anlatabilirdin tebrikler ayrıcada teşekkürler zamanlaman o kadar iyiydi ki sana anlatamam yıkılmak demek bu kadar kolay olmuyomuş onu öğrendim bi an kendimden nefret ettim resmen ....

    YanıtlaSil
  3. boğazıma kocaman bir düğüm oturdu!

    YanıtlaSil
  4. Jelibon beni mahvettin:(( dünya çok adaletsiz ve ben bundan nefret ediyorum.

    YanıtlaSil
  5. uf.
    İnsanın yüreğine dokunuyor.
    Bu konuya değinmene sevindim.
    Birinin değinmesi gerekiyordu.

    YanıtlaSil
  6. naptın sen yaa... :'( nefret ettim dünyadan... iyi ki yazmışsın, güzel yazmışsın :)

    YanıtlaSil
  7. İnsan ,her gün karşılaşıyor sarımsaçı kızlarla ,..ne dense ne yapılsa anlamsız değilmi insan en çok bu tip durumlarda azalıyor

    YanıtlaSil
  8. hmm şarkı çok güzel kim bu adı ne şarkının ?

    YanıtlaSil
  9. @Jove ve @Nostalgiaplatz
    İçimden geldiği gibi yazdım sadece.. :)

    @EMEL
    Şahane yorumun için teşekkür ederim Emel. Sakın kendinden nefret etme. Kendinden nefret diye yazmadım ben bunu. Sadece böyle insanları anlamak için yazdım.. Kendine kızma lütfen.. :)

    @T.B
    Bloguma hoş geldin. İyi ki geldin :)
    Valla okurken ben de kötü oluyorum. Sana hak veriyorum..

    @Marla
    Haklısın canım. Dünya adaletsiz bir yer. Nefret etmemek mümkün değil..

    YanıtlaSil
  10. @Hazel
    Birinin bir şeyleri fark ettirmesi gerekiyorsa bu yapılmalı diye düşünüyorum.. Teşekkür ederim :)

    @LieLLa
    Liellaa'm :(

    @Zennube
    Valla içimden geldiği gibi yazdım Zennube. Teşekkür ederim :)

    @Ateş Böceği
    Kesinlikle Çok haklısın..

    @EMEL
    Beğenmene sevindim :)
    Evanescence - You şarkısı :)

    YanıtlaSil
  11. Adi.! Ağlattın beni yemin ediyorum. insan böyle şeyler yazarmı ya. Kahretsin yazın çok mükemmel.! Bu kadar güzel yazarken hüzünlü şeyler yazman çook saçmaa!!

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe