Doğum Günleri..

Pazartesi, Mart 21, 2011

 Garip bir doğum günü serüvenim oldu hayatımda.. Olmayada devam ediyor. Ben annem ve babamdan ayrı büyüdüm. Bir araya geldiğimiz nadir günlerden biri de doğum günlerimdi..
  Doğum günlerim hiç istediğim gibi olmadı. Sadece 6.yaş doğum günüm çok güzeldi. O gün bütün arkadaşlarım yanımdaydı.. Çok kalabalıktı, herkesin yüzü gülüyordu.. O zamanlar daha mutluydu herkes. Çocukluk arkadaşlarımla fotoğraf çektirmiştim bol bol. Mesela çocukluk aşkımla birlikte el ele fotoğraf çektirmişiz. Ne kadar masum bakmışız öyle. Ellerimiz kenetlenmiş bir şekilde gülümseyerek fotoğraf makinesine bakıyoruz. 
6.yaş günümden sonra her şey daha da kötü oldu. Ananemlerde kalıyordum o yaşlarda. Ananemlerde sorun hiç bitmezdi. Teyzelerimin her biri dertliydi.Sorunları vardı. 
Bir doğum günümü hastanede geçirmiştim mesela. Ananem yediği tavuktan zehirlenmişti. 
Bütün hevesim kaçmıştı.. Sanki uğursuzdum. Dedem hep somurturdu mesela. Küçükken beni hiç sevmezdi. Şimdi de sevmiyor.
Annem sevgisini, fedakarlığını hiç eksik etmezdi. Babam öyle değildi. Her doğum günümde mutlaka bir maç olurdu. 
Doğum günümde bana hediye bile almazdı.. Kuru bir öpücükle geçiştirirdi. Yüzüme bile gülmezdi.. Hediye almasına üzülmüyordum, ilgisizliğine üzülüyordum.. 
10.Yaş günümde ananemlerde ciddi bir tartışma yaşandı.Herkesin yüzü asıktı. Ruhsuz bir doğum günü geçirmiştim..  
 Bunları sana niye mi anlatıyorum? Geçen gün annemle birlikte fotoğraf albümlerini karıştırırken doğum günü fotoğraflarımı gördüm. Hepsinde yüzüm yarı asıktı..  
6.Yaş günümden sonra doğum günüme hiçbir arkadaşım gelmedi. Okuldaki arkadaşlarım beni sevmezlerdi. Samimi olmadığım insanları çağıramadım. Hem ailem bana yetiyordu. 
Teyzem bu duruma kızardı. ^^Senin niye hiç arkadaşın gelmiyor^^ derdi. Ona utancımdan cevap bile veremiyordum. Kimse beni sevmiyordu ki nasıl çağırayım onları?
Evime çağırmaya utanıyordum hem. Evimiz o zaman gecekonduydu..Bu zamana kadar okul arkadaşlarım evime hiç gelmedi. Onun eksikliğini çok yaşadım
Sadece işi düştüğünde evime uğrayan çıkarcı mahalle arkadaşlarım vardı. Sinsi gülüşleriyle benden durmadan birşey isterlerdi. 
18 yaşındayım. Bu tablo hala değişmedi. Hala ananemlerle, dedemin asık suratıyla, babamın ilgisiz tavırlarıyla geçiyor her doğum günüm. Öyle işte. Doğum günlerim hiç keyifli değildi. Hediye bile her zaman almıyorlardı. Maddi durumları yoktu. Mağazadan kıyafete paraları yetmiyordu. Hediyesiz doğum günü geçirmek kötüydü. Çocukken öyleydi. Üzülürdüm. Hediye görünce sevinirdim çocukken. Şimdi hediye alamadıklarına üzülmüyorum. Anlıyorum çünkü. İnsan büyüdükçe anlıyor her şeyi..
  Lisede durum farklı değil. Geçen sene emel doğum günümü kutlamak için piknik organizasyonu düzenlemişti mesela. Pasta almamışlardı. Küçük Brownie almışlardı. Bir mum yaktık ve ben üflemiştim. Hava o gün kötüydü.. Şanssızdım her zamanki gibi.. Geçen senenin dışında arkadaşlarımla hiç doğum günümü kutlamadım. Bunun eksikliğini çok hissettim..
  Doğum günüm ne zaman mı ? 17 Nisanda.. Seninle geçireceğim ilk doğum günü sevgili okuyucum.. Öyle işte. Doğum günleri benim için iyi geçmedi çoğu zaman..
Tek hatırladığım annemin mutlu olmam için yaptığı fedakarlıklar ve teyzelerimin sıcacık gülümsemeleri.. Başka da bir şey yok..
Gelecek yazımda görüşürüz..

You Might Also Like

8 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. Vişne'm hiçkimsenin hiçbir şeyin seni üzmesine izin verme. Yüzündeki o içten gülüşün kaybolmamalı . Asık suratlı olmamalısın sen . Sen büyüdükçe dertlern küçülsün . . . seni seviyorum :))

    YanıtlaSil
  2. Üzülmemeye çalışıyorum canım.Güçlü olmaya çalışıyorum işte.. :)
    Gülüşüm arada kayboluyor ama sonra kendiliğinden geri geliyor..
    Ben de seni çok seviyorum canım :))

    YanıtlaSil
  3. Kalbindeki kırıkları tamir edebilmeni, içinde ki o burukluğun geçmesini ve seni kocaman kocaman mutlulukların kucaklamasını diliyorum...

    Yüzün hep gülsün.

    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  4. Ben çocukluğumda bir doğum günümün kutlandığını bile hatırlamıyorum :(

    YanıtlaSil
  5. Benimde berbat doğum günlerim olmuştur.Bir tanesinde hele, evden kimse hatırlamamıştı.O gün bütün evin işini üstüne yıktılar ev zaten büyüktü öyle böyle değil bende işte orta okula falan gidiyorum.Üstüne bi de babam geldi ne sebeptendi hatırlamıyorum iyi bi fırça atmıştı.Bizde küçükken bodrum katında otururduk.Çok fazla arkadaşım yoktu.Küçükken doğum günüm kutlanırmıydı inan hatırlamıyorum.Galiba kutlanmadı..Zaten küçüklüğüme ait doğru düzgün fotoğrafım bile yok..

    Yazın çok güzel olmuş herzaman ki gibi ;)

    Söz bak ben senin doğum gününü unutmıcam:) telefonuma kaydettim.

    Hediye de ister misin? :)

    YanıtlaSil
  6. Bende hep bahsızdım doğum günlerinde. hava hep boğucu olurdu. Ne yazıkki... Doğum günümü hiç unutmazdım küçükken. Doğum günümde dışardan pastada yemezdim ev olsun isterdim. Ve filmlerdeki gibi doğum günümü unutup süpriz yapılsın isterdim. Ama abim hep hatırlatırdı. Benimde hediye alanım olmazdı.teyzemler ve annenmler olurdu. bütçe fazla olmadığında çikleta alırlardı bana. hele abim! bana sakız alırdı. sonra aldığı zakızın yarısını geri isterdi :)))

    YanıtlaSil
  7. :D:D:D akatrıel:D

    Koptum yaa demek yarısı geri isterdi:D:D:D

    YanıtlaSil
  8. Bizim zamanımızda doğum günler yoktu. Biz bayramları beklerdik. Sadece iki bayram bizi ilgilendirirdi. çünkü her iki bayramda el öperdik ve karşılığında harçlıklarla mutlu edilirdik. Diğer bayramlarda ise, böyle bir şey yoktu. Sadece bayrak sallardık.

    Madem doğum günü yazısı bu; bir ömür boyu mutlu ve huzurlu günler diliyorum. Hanenize berekt gelsin..

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe