Oysa ben küçükken otobüs şoförü olacağımı sanırdım..

Cuma, Mayıs 27, 2011

Ben küçükken çok yaramazmışım lan.  Ama şu anki halimde yaramazlıktan eser kalmadı valla. Yaşlanıyorum be sevgili okuyucu. Zaman benden çok şey götürdü.. Bana'' sen çok uzun yazıyorsun'' ve '' çok melankoliksin'' eleştirileri geliyor. Hemen açıklık getireyim. Birincisi ben kısa yazamıyorum. Yani içime sinmiyor kısa yazınca. Çok özensiz olmuş gibi hissediyorum. Okurken insanların sıkılmamasını sağlamaya çalışıyorum. İkincisi melankolik yazılarımın var olması tamamen melankolik bir karaktere sahip olduğum anlamına gelmiyor. Arkadaşlarımla olduğum zaman melankolikliğimden eser yok. Ve şöyle bir şey de var ben eğlenceli biri olmadım. Çocukluğumdaki üzüntülerin izlerini hala taşıyorum. Benden '' ahahahah canım çok eğleniyorum'' gibi şeyler yazmayı beklemeyin. Sizlerle duygularımı paylaşıyorum çünkü sizi kendime yakın görüyorum. Duygularım bazen değişebiliyor tabii. Ama genel anlamda mutsuzum ve bu hiç değişmiyor. İnsanlar bunu eleştireceğine kendi hayatlarına baksın bence. Hayır madem daral geliyorsa okumaktan, okuma kardeşim. Ben böyle bir insanım, duygularımı böyle ifade etmeyi seviyorum. Ve böyle olmaya devam edeceğim. İster erken gebereyim, ister başka bir şey olsun.. Beni yazmaktan alıkoyan birşey olmaz yani.. Ben kendimi toparlamaya çalıştıkça beni iyice dibe sürüklüyor. Daha fazla bu konu üzerinde durmak istemiyorum, tek diyebileceğim şey şudur ben yazmaya son nefesime kadar devam edeceğim..
   Efendim Sevgili Melek beni mimlemiş sağolsun. Ya zaten Melek olmasa beni mimleyen yok abi. Eskiden 2-3 kişi muhakkak mimlerdi. Şimdi Melek mimliyor sağolsun. Mim yazmayı seviyorum. Değişiklik oluyor.
   Bu Mimin konusu:  Ben Küçükken .... Sanıyordum ! Hepimizin Küçük Yaşlarda İnandığımız Saçmalıklar Vardır.. Fazla Şeyler Yazmamıza Gerek Yok 3 Tane Yada 5 Tane Yazsak Kafidir..

  • Ben küçükken bulutların yastık olduğunu sanardım. Dağların tepesine çıkıp onların üstüne atlamak isterdim. Anneme bunu söylediğim zaman çok gülmüştü.
  • Şimşek çakınca allah çok kızdı bana diye üzülürdüm. Kaçacak yer arardım. Şimdi o gök gürültüsünü keyifle dinliyorum.
  • Hiç büyümeyecekmişim gibi hissediyordum. Hep çocuk kalacakmış gibi hissetmek beni mutlu ediyordu. Kendimi çok özgür hissediyordum
  • Ha mesela Ruhsarı izliyordum mesela. Ruhsara özenerek evin perdelerine sarılıp dönüyordum. Öbür dünyaya gidiceğimi sanıyordum. Gözüm ablayı görürdüm belki diye durmadan dönüyordum. Sonra annem geliyordu '' Ay dur dönme başım dönüyor yavrum'' diyordu.
  • Başladığım ilkokulun hiç bitmeyeceğini sanırdım ve sonra oradan mezun oldum tabii. Okulu birinci olarak bitirdim. Ailem benimle gurur duymuştu. Aa dur bak ilkokulla ilgili bi post yazayım ben. Severim anılarımı anlatmayı
  • Gece yarısı duvardaki posterlerin birbirleriyle konuştuğunu sanardım. Paranoya diye buna denir. Valla konuşuyorlar sanırdım.
  • Berber saçlarımı kesince, saçlarımın bir daha hiç çıkmayacağını sanırdım. Hatta bir keresinde saçlarımı kendim kesmiştim. İlkokulda saç baş kontrolü yapacaklardı. Ben de saçlarımı kestirmeyi unutmuşum. Aldım makası elime kestim saçlarımı. Salaktım işte naparsın. Babam bunu görünce bir yandan kızdı bir yandan güldü. Berbere götürdü beni.Saçlarımı sıfıra vurdu. Çok ağlamıştım. Bir daha hiç saçım çıkmayacak sanırdım. Kel kalmaktan korkmuştum. Arkadaşlarım benimle çok alay etmişti. Üzülmüştüm saçımın öyle olmasına..
  • Yağmur yağdığında dışarı çıkar yağmur damlalarını biriktirmeye çalışırdım. melekler ağlıyor derdim. Onların gözyaşları yere düşmesin falan derdim. Ananeme ''niye bu kadar çok melek ağlıyor böyle.'' derdim. Allahın işine karışma yavrum derdi..
  • Korku filmi izlediğim zaman o filmdeki karakterlerin gece karşıma çıkacağını düşünürdüm. Tuvalete dahi gidemezdim. Etkileniyordum valla. Perili Cinli korku filmi izleyemiyorum. Mesela en son Büyü filmini izledim. O günden sonra köylere adım atmıyorum abi.
  • Aşkların sadece filmlerde olabileceğini sanırdım. Aşkı her yerde satılan çikolata markası sanırdım. Çok safmışım küçükken yahu.
  • Kardan adamın gerçek bir adam olduğunu sadece soğuktan titrediği için konuşamadığını sanırdım.
  • Ve Kıraathaneleri kırtasiye olarak bilirdim.. Mesela küçükken ödev yapmak için kaleme ihtiyacım vardı. Annemden alıp bakkalın karşısındaki Kıraathaneye gittim. Tabii benim kalem alacağımı bilmiyor
  • + Meraba ben kırmızı kalem alıcam. Kırmızı kalem var mı?
  • - Yok yavrum burada kalem satılmıyor. Burası erkek kahvesi. Yetişkin erkekler geliyor dedi. Anneme bunu söylediğim zaman benimle dalga geçti. '' Salak mısın oğlum sen babanın gittiği kahvede kırmızı kalem mi satılır?'' diyerek gülmüştü. Bende onunla birlikte gülmüştüm.
  • Sihirli dizilerdeki karakterleri gerçek sanırdım. ''Benim niye özel güçlerim yok yeaa'' diye çemkirdiğim günler olmuştur. Hatta çocukluk arkadaşımla ruhsarcılık oynamışlığım var. Şaka gibi.
  • Akşam ezanından sonra cinlerin sokağa çıkacağını inanırdım. Erkenden eve gelirdim.
Öyle işte.. Çocukluğumda çok saftım ben. Gerçi hala o saflığımı koruduğumu söylüyor arkadaşlarım ama bilmiyorum zaman benden çok şey aldı. Ama sen öyle olma. Her şeye rağmen gülümse.. Ben öyle yapıyorum ve geçmişi düşünmemeye çalışıyorum
Keyifli günler geçirmen dileğiyle..
Bu da şarkımız olsun..( Son birkaç haftadır psikolojimi en iyi anlatan şarkı)

Mimlediklerim: Üsturupsuz Yazar, Bir İnce Ses, Tinker, Kırmızı Çizmeli Kedim, Laliş, Bendis

You Might Also Like

7 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. :) bence çok şekermişsin küçükken

    YanıtlaSil
  2. Sen daha küçüksün ki:)
    Küçük kardeşim.
    Yirim seni teşekkür ederim,yazacağım ki söz:)

    YanıtlaSil
  3. JG'ye katılıyorum çok şekermişsin bence de :)

    kardan adamın titremekten konuşamadığını sanman hele.
    çok çok safmışsın yahu :D

    mim için teşekkürler vişne çürüğüm, ne kadar senin gibi akıcı, güzel şeyler olmasa da hemen yazmaya başlayacağım :)

    YanıtlaSil
  4. aldım mertim. en kısa zamanda yazılacak... bu arada çok hoş olmuş, eline sağlık. :)

    YanıtlaSil
  5. Ben küçükken hiç çekilmiyodum mıymıntının tekiydim! hahaha :))

    YanıtlaSil
  6. Yağmur yağdığında dışarı çıkar yağmur damlalarını biriktirmeye çalışırdım. melekler ağlıyor derdim. Onların gözyaşları yere düşmesin falan derdim. Ananeme ''niye bu kadar çok melek ağlıyor böyle.'' derdim. Allahın işine karışma yavrum derdi..

    Canımm benımm yaa :D

    Cevaplarınııı bayıldımm bı nevı benıde anlatmısın aslında

    vee bende korku fılm ızlerkenn o canavarların gece karsıma cıkacagını sanıp aynen bende wvye gıdemıyordumm kızz kardesımı yatakdan kaldıırp gıdıyordumm :D

    hattaa yaa kardesım bı an canavar olursaa dıyordumm suann dusunceyee bakk ellaaam :D

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe