Güven Meselesi..

Salı, Temmuz 19, 2011

 Çağımızın en büyük sorundan biri de herkese güvenmektir. Güven ruh gibidir, çıktığı bedene bir daha geri dönmez demiş Shekespeare abimiz. Ne güzel demiş.  İnsan birine güvenmek ister, kendini güvende hissetmek ister. Ama bazen yanlış kişilere güvendiğini anlar. Mesela kadın, yanlış bir adama güvenip aşık olabiliyor. İlişkileri üç şey bitirir; saygısızlık, ilgisizlik ve güvensizlik.Eğer bu üç madde ilişkilerde çok göze batıyorsa o ilişkide bir problem var demektir. Bakma böyle durduğuma sen benim, sanal psikolog olacak adamım valla. Bir de etrafımdaki insanları gözlemlemeyi çok seviyorum. İnsanların gözlerinden mutsuzluklarını veya umutsuzluklarını anlayabiliyorum.
   Birini hayatına soktuğun zaman körü körüne ona güvenirsin ya, ''ondan bana zarar gelmez'' dersin hani, işte öyle dediklerin seni sırtından vurmuştur çoğu zaman. Ben kendimden örnek vereyim. Lise yıllarımda salak gibi herkese güvenirdim. İyi niyetliydim. Ama iyi niyetin her insan üzerinde etkili olmadığını fark ettim bir süre sonra. Salak gibi önüme gelene gülümsemişim, değer vermişim. Hata yapmışım. Hata yapa yapa anlıyor zaten insan her şeyi. Buda bi nevi tecrübe işte.
   Ebeveynlerin çocuklarıyla güven problemi var aslında. Bu durum genelde kız ailelerinde daha fazla göze çarpıyor. Bir genç kız bu yaz sıcağında evde oturmak istemez, bir erkek de öyle.Çünkü evde durmak sıkıcıdır. Arkadaşlarıyla dışarıda vakit geçirmek her insanın hoşuna gider. Dışarı çıkmak için izin istersin ama ailen bu duruma karşı çıkar.
'' Ortam kötü yavrum, gitme bi yere'', '' İnternetten arkadaş mı olunurmuş, insanları alıp kaçırıyorlar. Seni de kaçırırlar, gitme bi yere'', '' kimmiş bu arkadaşların? Ben tanıyor muyum bakim?'' '' Haberleri izlemiyorsun galiba sen, bomba patlamış istiklalde, oraya gidilir mi hiç?'', ''Ben sana güveniyorum ama etrafa güvenmiyorum'' '' Olmaz, bi yere gidemezsin. Baban bacaklarını kırar valla'' gibi cümlelerle vazgeçirmeye çalışırlar. Oysa ''Ben sana güveniyorum, akıllı birisin sen, bu zamana kadar hiç kendi çizginden çıkmadın. Eminim arkadaşların da senin kadar iyilerdir evladım'' deseler ne kadar mutlu ederler çocuklarını. Bunun farkında değilller işte.
    Ebeveynlerin kendi bildiklerini okuması, özellikle annelerin ''ben karışmam babana söyle dışarı çıkacağını'' demeleri çok sinir bozucu. Abi annesin sen ya, aklın fikrin var çok şükür. Ne düşündüğünü söyleyebilirsin pekala. İşte bütün bunlar ailelerin evlatlarına olan güven problemi yüzünden oluyor. Aslında aileler de bir bakıma haklı. Sonuçta evlatlarının başına bir şey gelsin istemezler. Onları korumak isterler. Bu yüzden çocuklarına baskı uygularlar. Çocuklar da bu duruma karşı çıkar tabii. ''Ben artık büyüdüm,bunun farkına varın'' demek ister.
    Benim gibi insanlardan kazık yemiş insanlar, herkese güvenmenin yanlış olduğunu çoktan anlamıştır. Lisede öğrenciyken arkadaşlarım tarafından çok kazık yedim. Bu durumu her yaşadığımda insanlar nefret etmeye, hayattan biraz daha soğumaya başlamıştım. Bu duruma alışmak kolay olmadı tabii ama akıllandım. Sadece bana içten güvenen insanlara sevgimi sundum.
    Güven, sevgi, mutluluk bir insan için önemli kavramlardır. Her insan güvenmek, sevilmek, mutlu olmak ister. Ama her zaman insanların istekleri olmuyor. Bir yerde hata yapıyorlar. Bu hatanın uzantısı olarak yanlış insanlara güveniyorlar, sonrası malum tabi.. Mutsuzluk ve yalnızlık kalıyor yanında.
    Demek istiyorum ki, bir insana güvenirken iki kere düşün. Birinden kazık yemişsen güçlü durmaya çalış, başın hep dik olsun.Eğer kazık atan kişi ikinci bir şans istiyorsa ona ikinci bir şans vermeyi dene. Baktın yine aynı hataları yapıyor sana karşı, o zaman onu hayatından çıkar. O tip insanları hayatında tutmak seni mutlu etmez. Rahatsız ederler bir süre sonra seni.
    Doğru insanlar elbet bir gün karşına çıkacaktır. Sana değer veren insanları bir gün fark edeceksindir. O zaman onlara sakın sırtını çevirme. Seni istemeyeni sen hiç isteme olum ya. Ne olursa olsun kalbinde kin besleme. Kin kötüdür çünkü. İnsanlar nefret et ama onlara kin besleme. Çünkü nefret geçici kin ise kalıcıdır..
Bu da şarkımız olsun..

You Might Also Like

3 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. Yıllardır bu cümleleri telaffuz eden, okuyan, düşünen, yazan biri olarak, hala bunları yineliyor olmaktan vazgeçebilmiş değilim. Yapı ile alakalı bir şey heralde... Çok iyi niyetli insanların kin besleyebildiklrine hiç inanmam.. kaldı ki kin besleyenlere bile üzülürüm ben, ne kadar yazk diye..Üç günlük dünya, ne gerek var diye..
    Yüzümüz gülsün umarım hayatımızdakilerden...
    sevgiler...

    http://pinaryasampinarimmm.blogspot.com/

    YanıtlaSil
  2. Doğru insan diye bişi var mı biliyorum,bu konu çok ince bi konu yorum bile yapamıyorum :) İçimde çok felsefik düşünceler var ama yazıya dökmeyi beceremiyorum.:p

    YanıtlaSil
  3. Her zamanki gibi güzel bir yazı olmuş canım. Güven çok tuhaf bir şey ya, ailenin güvensiz olması çok kötü gerçekten. Bende ailemle her şeyi konuşabilmek isterdim mesela. Aşık erkek ve aşık kadın dışında kimse yeterince güvenli değildir bence, aşksa ne kadarlıktır bilinmez belki 1 ay belki 1 ömür.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe