Kısacası ben çok mutsuzum..

Pazar, Eylül 25, 2011


Son birkaç gün üzerime hüzün sinmiş resmen. Hiç iyi değilim aslında. Mutlu olmaya, gülmeye her şeyden çok ihtiyacım var. Dost dediğim insanlar tarafından unutuldum. Ailemle aram çok kötü bu aralar. Konuşmuyorum ikisiyle de. Çünkü beni çok üzüyorlar son zamanlarda. Her şey Cuma günü sabahı uykudayken cevap vermediğim telefon yüzünden başladı. Cuma günü sabahı saat 09:00 sularında hapishanedeki amcam aradı. Haftanın bir günü arama hakları varmış. Amcam neden mi hapishaneye girdi? Onu başka bir postta sana uzun uzun anlatırım merak etme. O sabah telefonun sesini duymadım. Rüya görüyordum çünkü. Üstelik uykum da derindi her zaman olduğu gibi.
  Annemin odaya gelmesiyle uyandım işte. Telefon sesi kesildi. Babam uyandı. ''Bu çocuk niye telefona bakmıyor! Dibindeki telefon sesini duyamayacak kadar sağır mı!'' dedi. Sonra hızlıca odama geldi. Bana sinirli bir ses tonuyla bağırdı. ''Sana ruh gibisin dedikçe iyice aptallaşıyorsun, niye telefona bakmıyorsun sen'' dedi. ''Uykudaydım ya duymadım baba, ne bağırıyorsun'' dedim. Annem beni savunmaya çalıştı.
 Telefon tekrar çaldı. Bu kez babam açtı telefonu. Abisiyle mutlu bir ses tonuyla gülerek konuştu. 5-10 dakika konuşma hakları varmış sanırım. Abisine karşı çok duyarlı. Bana bağırabilecek kadar da umursamaz. Zaten oldum olası sevemedim babamı. Keşke eve geri gelmeseydi diyorum çoğu zaman.
 Suratım asıldı. Sinirlerim bozuldu. 10-15 dakika öylece duvara bakarak konuşmaları dinledim. Sonra uyudum. Saat 11:15 gibi uyandım babam evde yoktu. Her zamanki gibi kahvehaneye gitmişti. Annem uyanmamı bekliyordu. 
  Öğlen ben test çözerken eve geldi babam. Mahcup bir tavırla bana bakıyordu. Söylediği sözlere pişman olmuştu sanırım. Ona soğuk bakışlarımla bakıyordum. Üzüldüğümü fazlasıyla anlamıştır herhalde.
  Cumartesi günü için plan yapalım dedim. Eminönüne gidip balık ekmek yiyelim dedim. Tamam gidelim dedi. Cumartesi günü Eminönüne gittik ailecek. Yolda biraz trafik vardı ama yine vaktinde varmıştık oraya. Eminönü'nün ara sokaklarını dolaştık sırayla. Etraf çok kalabalıktı. Bu kalabalık beni boğuyordu
  Etrafta tarikate mensup adamlar vardı. Böyle uzun sakallı, şalvar giymiş adamlar çok kötü bakıyordu bana. İster istemez rahatsız oldum haliyle. Kara çarşaflılar da cabası. O sıcakta onu nasıl giyiyorlar anlamıyorum. Annem bir sofra beziyle perde tülü aldı. Babam pantolon alacaktı ama çok pahalı buldu.
  Okul çantası gördüm. Öyle çok pahalı değilller. 15 liraydı Adidas çanta. Alalım diye ısrar ettim ama babam oralı bile olmadı. Parayı benim mutluluğumdan daha çok önemsiyor anlaşılan. Gri bir kazak beğendim. O da 15 liraydı. Bu sefer annem satıcıyla kavga etti. ''Düz 10 lira olsun '' dedi adamda itiraz etti. Hal böyle olunca gri kazağı alamadım. Kışlık eşofmanlar vardı. Yünlü, kalın eşofman almak istedim ama ona da karşı çıktılar. Koca Eminönün'de kendime hiçbir şey alamadım. 
  İnsan ister istemez üzülüyor tabii. Kabataş istasyonunda korsan kitapçı buldum. Tam kitaplara bakıyordum ki annem kolumdan çekiştirdi. ''Yürü sana kitap falan alamam'' dedi. Babamı durakta kaybettik. Bir süre sonra bulduk tabii. Annem her zamanki gibi bağırdı babama. Herkes bize baktı etti. Rezil olduk resmen. 
  Eve geldiğimde bendeki mutsuzluğu görmen lazımdı. Annemle konuşmadım bir süre. Resmen boşu boşuna bir gün geçirdim. Doğru düzgün gezemedim, kıyafet, çanta alamadım. Orada böyle şeyler uygundur bilirsin, ama onlar bana çok gördüler bunları.
  Ee şimdi bana ''paraları yoktur ondan almamışlardır, üzülme lütfen '' diyeceksin. Madem paraları yok o zaman neden gidelim dediler? En azından kazağı veya çantayı alsaydım belki bu kadar mutsuz hissetmezdim kendimi.
  Demek istediğim ailem son zamanlarda bana karşı çok cimrileşti. Her şeyi isteyen biri değilim öyle. Sadece ihtiyacım olduğunda söylüyorum ne istiyorsam. Artık söylemeyeceğim.  Babam beni insanlara mahçup duruma düşürmek için elinden geleni yapıyor. Annem desen her zaman ki gibi aynı cümleyi tekrarlayarak sinirlerimi bozuyor her seferinde '' Benden para bekleme. Çalışıp kazansaydın. İhtiyaçlarını alırdın. Bak Emre ne güzel çalıştı.'' dedikten sonra ona bağırıyorum her seferinde. Evet, bi bakıma haklı olabilir ama bunu her seferinde yüzüme vurması canımı sıkıyor.
   Bir de aldığı her şeyin fiyatını yüzüme vuruyor. ''Bak sana 10 liralık peynir aldım yemiyorsun, boşuna mı alıyorum ben.'' gibi cümleler sarf ediyor bana. Üniversite sonuçları açıklandığında da böyle diyaloglar yaşadık:
- Bak mahalledeki herkes devlet üniversitesine gitti sen gidemedin
- Özeli kazandın da nası vericez biz o kadar parayı. 
- Aklın nerde bilmiyorum ki.
- Senden bir halt olmaz vs. gibi cümleler kurmuştu o gün.  Ona en sonunda defol git odamdan demiştim sinirle. 
  Defolup gitmek istiyorum bu evden. Yaptığım her şey gözlerine batıyor. Yediğim lokmaları bile sayıyor babam. Ben daha anlayışlı anne ve baba istiyorum. Hepsi bu. Her olay sonunda beni suçlamak yerine yanımda olmalarını istiyorum.
  Devlet üniversitesine giremediğimde ''Üzülme yavrum, hiçbir şey senin mutluluğundan önemli değil. Bu sene daha çok çalışır istediğin bölümde okursun allahın izniyle'' demelerini isterdim.
  Dün çanta veya kazak alamadıklarında '' Yavrum bu ay biraz dişini sık. Elimize daha çok para geçtiğinde söz veriyorum sana istediğin kazağı veya çantayı alacağım. Lütfen üzülme artık'' gibi cümle kurmasını isterdim babamdan. 
  Nerdee! Hiçbir zaman istediğim gibi davranmayacaklar. Ben bunu bilir bunu söylerim. Orta 3'e giderken evi terk etmiştim. Yine aynı şeyi yaparken bulmak istemiyorum kendimi. Evi niye terk ettiğimi de anlatırım muhakkak. Tek bildiğim Annemi çok sevdiğim ama babam için aynı şeyi söylemeyeceğim. Teyzelerimin de bana olan '' Senden bi halt olmaz.'' tavırları hiç hoşuma gitmiyor.
  Demek istediğim istediğim gibi bir aileye sahip değilim. Hiç olgun biri gibi davranmıyorlar. Yaşları ilerledikçe daha çok çocuklaşmaya, huysuzlaşmaya başladılar. Sabırlı olmaya çalışıyorum. Bütün bunların sona ermesi için allaha yalvarıyorum. Uyandığımda hiçbir şey değişmiyor. Her şey aynı.. Babamın asık suratı, Annemin '' Çalışıp alsaydın. Ben para vermem'' sözleri, teyzelerimin umursamaz davranışları hiç değişmiyor hem de hiç..
Bu da şarkımız olsun.

You Might Also Like

27 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. ilk defa bu yazını okudum,bu kadar üzgün olmana üzüldüm..aslında dışardan bakan birisi olarak yorum yapmak istemiyorum sadece şuna emin ol bu tarz problemler hiç bitmeyecek gibi gelse de gelip geçiyor..ve anne babaların bazen bilmediğimiz sorunları olabiliyor,bunların acısını en sevdiklerinden çıkarabiliyorlar..umarım bir an önce istediğin hayata,istediğin üniversiteye kavuşursun:)istediğin her şeyi kendi kazandığın parayla rahat rahat alabileceğin günler çabucak gelir:)

    YanıtlaSil
  2. amcan askerdi galiba. bence moralin bu kadar bozuk olduğu için ailen hakkında öyle düşünüyorsun :\ bende annemle sürekli kavga ediyorum eehehe aileler kavga etmek için vardır :P hem bu sene çok iyi bir üniversiteyi kazanırsan hepsi dedikleri şeyleri geri yutar,o yüzden inşallah istediğin yeri kazanırsın! :D

    YanıtlaSil
  3. Ay sinir oldum. Sinir.

    Sana böyle davranmaya hakları yok. Kazanamadıysan kazanamadın, dünyanın sonu değil. Her allah'ın kulu kazandı da sen mi kazanamadın allah aşkına. Bu tutumlarını değiştirip sana güzel bir ders çalışma ortamı hazırlamaları gerek.

    Madem onlar bu bilinçte değil, sen karşılarına geçip "Anne baba kazanamadığım için üzüldüğünüzü biliyorum, inanın ben de çok üzülüyorum ama siz bana bu şekilde davranarak bana hiç yardımcı olmuyorsunuz. Şu 1 sene dişimizi sıkalım, her şey çok güzel olacak." şeklinde motive edici, coşturucu bir konuşma hazırla. Sen tatlı tatlı konuşunca sana kıyamayacaklardır eminim.

    YanıtlaSil
  4. @Ekimoza
    Öncelikle bloguma hoş geldin :) Bu tarz problemlerin daimi olmasından korkuyorum ben. Sürekli bu yarı üzgün yarı stresli halde olmak kötü bir şey. İyi dileklerin için çok teşekkür ederim. :)

    @Lavinya
    Amcam asker değil. Hapiste. Mühebbet hapis cezasına çarptırıldı. Seninkisi annenle tatlı bir kapışma olsa gerek. Bizimkisi ciddi boyutlara taşıyor bazen. Diyorum ya evi terk ettim eskiden diye. O söyledikleri sözleri tek tek yedircem onlara! Teşekkür ederim :)

    @Leah
    Vall ben de çok sinir oluyorum bu duruma Leah. Dediğin gibi yaptım. Bakın böyle yapmayın üzülüyorum dedim. Ee iyi tamam dediler 2 gün sonra yine aynı şeyleri yapmaya devam ettiler. Farkında olmadan üzüyorlar beni her seferinde. Napıcağımı şaşırdım valla Leah.

    YanıtlaSil
  5. Kendini lütfen üzme.Kazanacaksın üniversiteyi.Kazandığında yerleşti yazısını sokarsın gözlerine.Senden tecrübeli değilim ama böyle demek gerekli.Kendini üzme.Belki böyle davranmakta kendilerince bir nedenleri vardır, bilemezsin.Bazen banada geliyorlar böyle ama senin gibi ifade edemiyorum.

    YanıtlaSil
  6. üzüldüm ve gerildim okurken.. yine de unutma, insanlar başkalarını değiştiremiyor maalesef. sabırlı olmaya çalış biraz daha, "demesi kolay" diyorsun belki şimdi.. haklısın.. ama kazanacaksın üniversiteyi, dünyanın sonu da değil ya hani..

    YanıtlaSil
  7. hoşbulduk vişne çürüğü ben de beklerim bloguma:)merak etme hayatta hiçbir şey daimi olmuyor,mutlaka çok mutlu olacağın zamanlar da olacaktır:)

    YanıtlaSil
  8. bir şey söyleyeyim mi ? Bir tek hapiste olan bir yakınım yok..diğerlerini aynen yaşıyorum..aynı bokun laciverti derler ya..aynı öyle..bir tek kişiler farklı..ben ve sen yani..babam sürekli şu kadar para verdim yemiyorsun şu kadara aldım giymiyorsun der..annemde aynı senin ki gibi .. çalışsaydın da alsaydın merkez bankasımıyım der...
    her ikisi de bu sene sınavı kazanamayacağımı ve hiç bir halt olamayacağımı düşünür..evde dışarıda fark etmez bir başlarlar ki kavgaya dünyayı unuturlar..bu olayın aynısını üsküdarda yaşamıştım..içine etmişlerdi günümün..hala da ediyorlar ya neyse..az kaldı..bu sene kazanıp kurtulacağım herşeyden..tanışmalıyız vişne..hiç var olmamış ikizim olabilirsin =)

    YanıtlaSil
  9. Üzülüyorum ama ya :/ Yapma böyle takma boşver her ailede oluyo işte böyle şeyler. Liseden sonra daha çok oluyo konuştuk zaten bunları seninle. Hepsi geçip bitecek üzme kendini ^^

    YanıtlaSil
  10. çok sinir oldum hem seni üzdükleri, hem de bu kadar garip davranıp sana anlayış göstermedikleri için.

    ama önümüzdeki yıl ve sonraki harika geçecek 4 seneni düşünüp kendini motive et!

    biz hep seninleyiz ^_^

    YanıtlaSil
  11. Bu tarz sıkıntıları bende yaşadım zamanında. Annem "Seni dersaneye gönderecek paramız yok test çöz evde çalış derslerine kazanırsan bi yerlere gidersin" Tabii kazanamadım üniversiteyi bu seferde "Baban okuttu bundan sonrası sana kalmış git çalış çeyizini yap bizden para zor çıkar artık" derdi. Biraz sık dişini geçiyor inan hepsi. Üniversiteyi kazanınca umarım herşey düzelir diycem ama yeni sorunları getiriyor beraberinde. Aslında iyiliğini istiyorken ailen seni yerden yere vurup yapıyorlar işte standart Türk aileleri hep böyle.

    YanıtlaSil
  12. Vişne çürüğü insanoğlu genelde sahip olduklarından fazlasını ister. Sahip olduklarını da kaybettiğinde anlar değerini ancak şimdi biliyorumki ben ne dersem seni mutlu etmiycek söylediklerim. Bundan 15 sene önce bende senin gibi hissetiyodum. İnsanların bana söyledikleri gerçekçi gelmiyor beni avutmaya çalıştıklarını düşünüyorum.Sırf ailemden kaçabilmek için İstanbuldan Kayseriye okumaya gittim. Hiç tanımadığım bir memlekete. Ama babamı ne kadar çok sevdiğimi ancak o ölünce anladım. Sonra evlendim bende baba oldum. Şimdi biraz daha anlıyorum O nu
    Tamam tepkiler ifadeler yanlış olabilir ama onların yetiştiği yüzyılla senin yaşadığın yüzyıl aynı değil bunu unutma.Sadece sabret ve biraz zaman geçmesini bekle ve pişman olacağın bişey yapma senden biraz daha fazla hayat tecrübesi olan biri olarak sana tavsiyemdir....

    YanıtlaSil
  13. Ah Vişne!
    Şu bir yıl geçsin sen kazan bir üniversiteyi o zaman gör. Hele bir de başka şehirde bir üniversite kazanıp gidersen.. İnan sen istemeden neler alacaklar sana. Nasıl kıymete bineceksin. Tecrübeyle sabit. (Böyle mi deniyordu tam bilemedim.)
    Her neyse olay şu ki stresli bir yıl geçiriyorsun. Ailende öyle. bu nedenle iki tarafta bir birine sarıyor. Olaylar çok büyük olmasa bile iki tarafta kafasında büyütüp mutsuz oluyor.
    Bence bu kadar öfkeyle dolma, doldurma içini. Neye yarar ki bu? Hiç bir şeye.Kendini üzmüş ve Ömrünün zaten sayılı olan günlerini mutsuz geçirmiş olursun.

    Birilerine kızdığın zaman bence o kişinin her an ölebileceğini ve onsuz kalabileceğini düşün. Ben öyle yapıyorum. İyi oluyor. :)

    YanıtlaSil
  14. @Mor
    Teselli cümlelerin için teşekkür ederim başak. Bundan sonra kendimi fazla üzmemeye çalışacağım. Umarım sen de kazanırsın :)

    @eLmyra
    Yok yahu demesi kolay demedim merak etme :) Valla o üzüntünün ve gerginliğinin şiddeti bende daha fazla bu aralar. Olabildiğince sabırlı olmaya çalışıyorum. İnşallah kazanırım da şuraya şahane bir mutlu üniversiteli yazısı yazarım :)

    @Ekimoza
    Haklısın hiçbir şey sonsuza kadar sürmüyor :) Elbet bu günler de geçecektir :) Uğrarım bi ara mutlaka :) Teşekkür ederim yorumun için

    YanıtlaSil
  15. @Uykusuz Cimcime
    Benim yaşadıklarımı yaşayan birini ilk defa görüyorum. Cimcime, aramızdaki bu kadar benzerliğe çok şaşırdım ve sevindim. Yalnız olmadığımı düşündürdün bana :) Bunu düşünmek bana iyi geldi. Tanışmalıyız tabii. Çok ortak noktamız var :)

    @Kolalı Jelibon
    İnşallah geçer canım ya. Liseden sonra yaşanılan şeyler konusunda haklıymışsın valla. Birlikte bunu da atlatıcaz dostum :)

    @Summer
    Motive etmeye çalışıyorum kendimi canım.Benimle olmanız beni hayata bağlıyor zaten. Bunun için siz değerli okuyucularıma minnettarım İyi ki varsınız ^_^

    YanıtlaSil
  16. @Mavi Balon
    Aynı şeyi yaşamışız bir dönem farkında mısın :) Üniversiteyi kazanınca bana olan tutumları değişecek mi çok merak ediyorum. İyiliğimi istiyorlar biliyorum ama böyle yapmaları hiç doğru değil. Sabretmekten başka çarem yok sanırım :)

    @KOCAL
    Öncelikle başın sağolsun. Babanı kaybetmene çok üzüldüm. Doğru söylüyorsun, insan elindekilerle yetinmeyi bilmiyor çoğu zaman. Kayseriye alışman biraz zaman almıştır tabii. Pişman olacağım şeyleri yapmak istemiyorum bu yüzden bir adım atmadan önce iki kez düşünüyorum. Ayaklarım yere sağlam basmalı :)

    @Gece Yürüyüşü
    Anneme kızdıktan sonra onu kaybedeceğim aklıma geliyor her seferinde. Üzülüyorum tabii. Sonra gidip ona sarılıyorum. Yaptığın şey çok güzel. Haklısın, böyle mutsuz olmak çok saçma bi bakıma :) Üniversiteyi kazanınca nasıl kıymete bineceğim çok merak ediyorum :) Güzel günler bizi bekler inşallah :)

    YanıtlaSil
  17. sık dişini öyle hemen mutsuz olmak yok. önümüzdeki yıl bu vakitleri düşün sınavı kazanmışsın okulun açılmasına az kalmış çokkkk mutlusun .ne zaman mutsuz olsan böyle düşün 1 sene sonra 5 sene sonra . mesala 5 yıl sonra her istediğini kimseye sormadan alacaksın. bir dene :)

    YanıtlaSil
  18. @Elma Kurdu
    Bu 5 yıl sonra istediğim şeyi kimseye sormadan alma fikri çok hoşuma gitti. Dediğin yöntemi sevdim. İnsan kendini bu sayede daha iyi motive edebilir bak :)

    YanıtlaSil
  19. ya sevgili visne curugu...
    kuantum diye bisi var sne hic duydun mu... ya da biz buna pozitif enerji diyelim...
    bi kere once kendini degistirmeye baslasan cok ii olur, kurdugun cumleleri cok ozenle sec ve sadece pozitif cumleler kur...
    bak bu sayfa senin, istedgini yazabilirsin, ama dusunsenee sadece olumlu seylerden bahsettigini...
    kim annesini babasini degistirebilir, herkes... bu zor diil, ama once kendini degistirmelisin..
    neyse..
    sana demiorum ki, senden daha zor durumda insalar var, herkes hak ettgini diil, istedigini alir bu hayatta...
    bunu unutma, iste senin olsun, dile senin olsun :)

    YanıtlaSil
  20. Gel beraber kaçalım. :) İşin tuhaf tarafı bir yana,bende annemle kavga etmeyi özledim.istediğin herşeye evet demesi de bir süre sonra can sıkıyor. Kavga etmeyi de sevmiyorum dışarda.bağırabilecek kimsem yok la. Kendi kendimi avutuyorum işte be. :D Bende kazanamadım üniversiteyi ya. arkadaş ben kazanamadım,sen kazanamadın,bir arkadaş daha kazanamamış.kim kazandı o zaman lan bu üniversiteleri!! <3

    YanıtlaSil
  21. kuzum kıyamam ben sana... Değiştiremediğim ailem için zamanında hissedip karaladığım cümlelere benziyor bunlar.. Annen ve baban asla değişmeyecekler bu yüzden onları "zamanla" böyle kabul etmen gerekecek... Ama bu seni olumsuz düşüncelere sürüklemesin. Çünkü ayaklarının üzerinde durduğunda onlarla istediğin mesafede görüşme şansına sahip olacaksın. Yapamazsın yada beceremedin gibi kelimeler üzgün insanların kemiklerine kadar işler eğer sen kendine güvenir ve yapabileceklerinin farkına varırsan dış etkenler senin içine giremez.

    Yapamadıklarının karşısında da başın dik olsun çünkü bu yaşta eğilirsen gün gelir yapacaklarının karşısında dursanda kemikleşmiş bir kambur yüzünden duruşunu asla düzeltemezsin...

    Benim babamda çoğu zaman düşüncesiz ve cimri bir insandır her zaman fazlalaık gibi hissetitir bana kendimi... Bu yüzden çok azimli, kararlı ve çalışkan bir insan oldum ben. Bence sende öylesin... Herşeyden önce sen çok güzel yazıyorsun bir kabiliyetin var...

    İnsanların olumsuz lanse ettikleri herşeyden kaç be vişne.Onlarla bir ömrü geçirmeyeceğini düşün. Olumlu düşün. Yoksa kaybolur gidersin...

    Üniversiteye gittiğinde şayet başka şehirde yaşarsan seni bambaşka bir hayat bekliyor olabilir.

    YanıtlaSil
  22. @Tipsy :)
    Kuantum teorisini duymuştum evet. Evrene pozitif enerji gönderirsen evrende sana aynı şekilde yanıt verir diye bir teorileri var :)Ben bu teoriyi zaman zaman uygulamıyorum işte. Dediklerinde haklısın tipsy, insan ilk önce kendisinden değişmeye başlamalı. Hayatıma şu günlerde yön vermeyi unutuyorum galiba. :)

    @Po1né
    Keşke kaçabilsek be Melike..Canım benim hayırlısıyla kazanırız umarım. Annene bağırmak iyi bir şey değildir bunu unutma lütfen. :)

    @Amak-ı Hayal
    Söylediklerinde gerçekten çok haklısın Özlem. Teşekkür ederim bu güzel yorumun için. Tek yeteneğim yazmak sanırım. Evet, sanırım üniversite yeni bir hayatın kapılarını açacak bana :)

    YanıtlaSil
  23. insan kaç yaşına gelirse gelsin veya başarıdan başarıya koşsun anne ve baba sevgisine muhtaçdır.o sevgiden ben mahrum kaldım, umarım sen en yakın zamanda kavuşursun .

    YanıtlaSil
  24. @Kibritci Kiz
    Tabii öyle. Anne ve baba olmadan başarı olmuyor yahu. Ama bazen böyle yapmalarına sinir oluyorum. Bende baba sevgisinden muhtaç kaldım. Bi bakımdan birbirimize benziyoruz. Bu arada bloguma hoşgeldin :)

    YanıtlaSil
  25. mert uzun bir aradan sonra bi bakayım bizim melankolik ne alemde dedim, görüyorum ki bıraktığım yerdesin hala !! üzülerek söylüyorum ki sana hiç ama hiç hak vermiyorum serzenişlerinde. büyümenin vakti geldi artık. bu sitemlerin ufak çocukların sahip olduğu sitemler. bencil davranıyorsun, büyü artık !!!

    YanıtlaSil
  26. @Li'l iL
    Abi yapma allasen eskisi kadar da mutsuz değilim şimdi. Arada böyle yazılar yazıyorum tabii ama sanırım büyüyorum.

    YanıtlaSil
  27. Demiştim ya bloğunu yeni gördüm diye ama inan bu gece okudum yazılarının bir çoğunu.Müsait olduğun bir zaman bana mail atar mısın?İçimden bir şeyler aldın ,çok üzüldüm gerçekten.Tanımıyorum seni ama yakın hissettim garip bir his.Aynı şeyleri yaşamadım belki ama anlayabiliyorum seni ...

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe