Hayat kaldığı yerden devam ediyor..

Salı, Ekim 09, 2012

Öncelikle blogger'ın yeni temasının iğrenç olduğunu ve hiç sevmediğimi belirteyim hemen. Abi bu nasıl  bir temadır ya. Ben eski temamı geri istiyorum. Yeni şeylere oldum olası alışamadım zaten. 
 Sevgili Çokoprens ve çokoprenseslerim Vişne Çürüğünüz sizi çok özledi. Okula kayıt yaptıramayınca ufaktan bir depresif bir hale büründüm. Yazma hevesim kaçtı o süre zarfında. '' Aman canım o senin her zamanki halin'' dediğinizi duyar gibiyim. Toparladım kendimi merak etmeyin. Şimdi daha iyiyim. Zaman geçtikçe yaralarımı saracağım. İnsan kendi yaralarını kendisi sarıyormuş, ben bunu öğrendim.
  İş hayatımdan bahsedim biraz. Böyle söyleyince de sanki dünyanın en mühim işini yapıyorum sanarlar ha. Abi ben ne ara büyüdüm de iş hayatımdan bahsediyorum ya. Zaman niye bu kadar hızlı akmak zorunda? Ben burada lisedeki hayatımdan sıyrılıp ne ara iş hayatına atıldım? Neler oluyor bize gülüm!! Neler yaşadığımı anlatayım biraz;

  • Öncelikle görgüsüz zengin insanlardan nefret ettiğimi söylemeliyim. Görgüsüz zengin insanlara karşı nefret kat sayım günden güne artıyor. Yahu bir insan bu kadar mı görgüsüz olur. Kitabevine bu türden çok insan geliyor ve ben bazen tahammül edemiyorum. Geliyor, kitaba bakıyor sonra fırlatıyor. Nasıl kızıyorum anlatamam. Fast Food çalışanları da benim gibi düşünüyordur eminim. Bir keresinde denk geldim, kadın hamburger siparişini resmen tekrar verdi. '' Bu patatesler soğudu bana yenisini ver'' dedi arsızca. Kızın gözlerindeki nefreti görmeniz lazımdı. 
  • ''Bir işte çalışıyorsan sabırlı olmak zorundasın'' lafını kim söylediyse allah onu bildiği gibi yapsın. Bir müdürüm var tam bir gerizekalı. Daha doğrusu kendini bir halt sanan embesilin teki. Yahu adam önüne geleni tersliyor, ukalalık yapıyor, laf sokuyor. Valla ben tahammül edemiyorum. Her çalışanına laf sokmadan içi rahat edemiyor. Sivri dilli imajı çizmeye çalışıyor aklınca ama bence kendini rezil ediyor. Her şeyden önce bir müdür çalışanlarına karşı anlayışlı olmalı. Adamla konuşmamaya özen gösteriyorum artık. Çünkü ne zaman konuşmaya kalksam beni sinir harbine sokuyor. O sırada içimden ettiğim küfürlerin haddi hesabı yok. 
  • Kitap okuyorum diye geçinen ama daha kitabı rafına koymayı beceremeyen insan o kadar çok ki anlatamam size. Burdan onlara sesleniyorum; Abi incelediğiniz kitabı tekrar rafına koymak bu kadar mı zor ya. Madem inceledin tekrar yerine koy, ne atıyorsun oraya buraya. Hayır sonradan bize söyleniyorlar, siz koyuyorsunuz diye. Bazı insanlar çok bilinçsiz. Kişisel gelişim kitapları, Osmanlı tarihi bölümünden çıkıyor. Durumun ne kadar vahim olduğunu siz düşünün. Mesela eğitim bölümü var, Sbs öğrenciler için. Her gün mutlaka orayı mahvediyorlar. Bence bu insanlar kitap incelemiyor, kitaplarla savaşıyorlar. Bunca yıldır kitap okuyucusuyum ilk defa böyle bir şeyle karşılaşıyorum. 
  • Ama tabii bilinçli okuyucu da var. Ne kadar olgunlar, ne kadar anlayışlılar. Ben bu işe girdikten sonra insanlara yardım etmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu bir kez daha fark ettim. Her gün bir sürü insana yardım etmek öyle güzel ki, bazen şanslı olduğumu düşünüyorum.
  • İş arkadaşlarımla aram iyi bu aralar. Allahtan iyi insanlara denk geliyorum. Bi o gıcık müdür var işte. Adam tam bir kabus. Onunla birkaç dakika konuşsanız bana hak verirsiniz. Karşısındaki insanı rencide etmek için elinden geleni yapıyor. Böyle bir insanla ben ne konuşabilirim sizce?
  • Askerlik olayı benim kafama fena takılmıştı. Artık kafayı yiyecektim bir ara. ''Ya inzibatlar gelip beni alırlarsa, ben daha üniversiteye gideceğim abi'' diye söyleniyorum anneme. Askerliğimi elbette yapacağım ancak şu an kendimi hazır hissetmiyorum. Ben daha çok akademik anlamda kendimi geliştirip öyle gitmek istiyorum. Hem askerliğini yapmış arkadaşlarım okumadan gitme diyorlar. Sevgili arkadaşlarım '' Askerlik kağıdım gelmedi, asker kaçağı mıyım'' diye kara kara düşünmeyin. Artık askerlik kağıdı gelmiyor muhtarlıklara. Askerlik şubesine gidip tecil ettirmeniz gerekiyor Aralığa kadar. 
  • O askerlik şubesi benim korkulu rüyamdı. Neyse ki üstesinden geldim. Korkuyordum, korkumun üstüne gittim ve 45 dakikada hallettim. Bir yarbay vardı, tam bir babayiğitti. Tecil işlemlerini beklerken benden ecel terleri dökülüyordu resmen. Çok şükür bu durumu da hallettim.
  • Şimdi para biriktiriyorum. Biriktirdiğim parayla da üniversite harcımı yatıracağım. Bu ne demek. Tekrar sınava gireceğim demek. Abi millet beni gerizekalı sanıyor ya. Ona üzülüyorum. Gündüzleri işte çalışıyorum, geceleri ders çalışıyorum. Bakalım nereye kadar sürecek bu durum.
  • Akşam iş çıkışında yol kenarında hayat kadınlarına denk geliyorum. Sonra aklıma yazdığım hikaye geliyor. Bir şeyi yazmakla, o ana tanık olmak arasında çok fark varmış. Daha fazla gözlem yapmam gerekiyor hikaye yazarken.
  • Geçen hafta taksimden metroya bindim. Galatasaraylı bir grup metroda, vagonun içinde zıplayarak slogan atıyor. Üstelik çoğu küfürlü. Yüce Allah bence benim sabrımı sınıyor. Sinirlerim o kadar bozuldu ki '' İnşallah yenilirsiniz de eve dönerken sesiniz kesilir, bağıramazsınız'' dedim içimden. Ve yenildiler. Beddualarımın tuttuğunu söylemek isterim.
  • Abi böyle şeyler stadyumun içinde yapılır. Bağrılır, küfredilir, slogan atılır, zıplanır. Yahu sen toplu taşıma aracında ne hakla zıplayıp, küfrederek insanları rahatsız ediyorsun! Üstelik vagondakilerin çoğu da bayandı. Ne kadar rahatsız oldular bir görseniz. İşte fanatikliği bu magandalar bozuyor. Bir takımın fanatiği olmak elbette güzel bir şey ama bazı insanlar bokunu çıkarıyor. 
  • Ve dün annemin doğum günüydü. 3 aydır teyzelerimle konuşmuyorduk. Bu vesiyle bize geldiler. Annemi dün ilk defa katıla katıla gülerken gördüm. Gülümsemeyi özlemiş belli ki. Sonuç olarak barıştık teyzelerimle. Yine eskisi gibiyiz ama arada bir soğukluk var. O da zamanla yok olur herhalde. Bir sabah kahvaltı yapıyorduk, ağlıyordu. Ağlamamasını söylediğimde '' Senin kardeşin yok tabi, kardeş yokluğunun ne demek olduğunu bilemezsin'' demişti. O zaman üzülmüştüm. Anneanneme dün çok sarıldım. Onu çok özlediğimi söyledim ve kocaman öptüm. Şu Hayatta en çok sevdiğim insandır kendisi. Annemden önce gelir benim için. Üzerimde çok emeği var. Maaşımı aldığımda ona kıyafet alacağım. 
  • Arkadaşlarımla eskisi gibi görüşemiyorum. Ve bu beni bazen çok üzüyor. Yolda kahkaha atarak gelen arkadaş grubu görüyorum mesela, içim acıyor. Keşke diyorum benim de böyle arkadaş grubum olsa. Hayat bazen böyle sevdiğim insanları benden uzaklaştırmak için elinden geleni yapıyor sanki. Arkadaşsızlık kötü bir şey. İş arkadaşlarımla o yakınlıkta değilim. Bloggerdaki arkadaşlarımı daha çok seviyorum nedense. Bana daha samimi geliyorlar.
Öyle ya da böyle hayat kaldığı yerden devam ediyor canlarım.
''Ne oldum dememeli ne olacağım demeli'' sözünün ne kadar doğru olduğunu dün bir kez daha iyi anladım. 
Artık her yeni bir güne bir umut filizlendirerek uyanıyorum.
Belki bir gün büyür, gölgesinde kahkahalarımı çınlatırım. Kim bilir..
Bu da şarkımız olsun
Kendinize iyi davranın
Vişne Çürüğünüz sizi çok seviyor..

You Might Also Like

24 kişi benim de tuzum olsun dedi

  1. Bir dakka neden kayıt yaptıramadın?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kyk'ya başvurdum yurt için ama bana çıkmadı canım.
      Özel yurtlar da bütçemize fazla geldi.
      Ailem pek sıcak bakmadı anlayacağın.
      Onca emeğim boşa gitti.

      Sil
  2. Vişneee!

    çok samimi bir yazı bu. ne güzel içini dökmüşsün. unutmaki burdaki arkadaşların da seni çok seviyor.

    iş yerinde öyle insanlar ve öyle gerizekalı müdürler çok var ne yazık ki.

    üzülme eminim senee harcını yatırıp çok güzel bi bölümde okucaksın ve kocaman arkadaş grupların olucak :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Miaaa!
      Teşekkür ederim güzel insan. Bu sözleri senden işitmek pek sevindirdi beni. Sen daha samimisin inan bana :)
      Buradaki arkadaşlarımı daha çok seviyorum. Bundan kesinlikle şaşman.
      İş yaşamındaki o müdürler o kadar sinir bozucu ki bazen bağırıp çağırasım geliyor.
      İnşallah dediğin gibi olur cano. Ben de o arkadaş grubuna sahip olurum belki bir gün :)

      Sil
  3. Eneeeeem.
    Biliyodum ben tuttuğunu koparacağını biliyoduuuum!
    Çok sevindim Vişnem. İş hayatının zorlukları sana en başından göz kırpmış ama sen halledersin, sen altından kalkarsın. Ayyy büyüdü para kazanıyor bizim tatlı vişnemiz. :')

    O beddua ettiğin maça ben gittim, çok pis yenildik. Alcağın olsun hain köfte. :*

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Leah Boğaziçi'nin Gülü ^_^
      Senin o güzel desteğin olmasa ben yaralarımı nasıl sarardım acaba. Ne kadar iyi bir şey yaptın bir bilsen. Senin dışındaki dostlarım da destek oldular tabi.
      İş hayatında yaşadığım olumsuz durumların üstesinden gelmeye çalışıyorum işte olabildiğince ama o müdüre tahammül etmek zor.
      Ya sorma ne ara para kazandım ben böyle. Şaka gibi :D :D
      O beddua sadece vagondakiler içindi canım, bütün galatasaraylılar için beddua etmedim. Sinirimi onlardan çıkarmak için etmiştim sadece.
      Hem yenmek kadar yenilmek de var Leahcan. Alışın bunlara :*

      Sil
  4. bak dakka yaa! sen erkek miyidin ya hu! :)) ahaaa ben kız sandım seni arkerlik şeysi deyince dank etti :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ve beni kız sanan 2113546 kişiden biri daha.:))
      Alıştım artık, ama dikkat ederseniz sevinirim bu konuda.
      Yazımı okuduğunuz için de teşekkür ederim :)

      Sil
  5. Kişisel gelişim kitabı osmanlı tarihi bölümünden çıkıyor demişsin ya, bende ne zaman bir kitabevine gitsem ve benzer durumla karşılaşsam hep sinir olurum. Şiir bölümünden roman çıkar. Hatta dün D&R da roman bölümünde kitapların arasında dvd vardı, o derece vahim yani durum :)

    Millet ne derse desin ayrıca, bu yıl harcadığın emeğin karşılığını gelecek yıl istediğin bir bölüme yerleştiğinde alacaksın, sen onu düşün.

    Ve işte hayat hep devam ediyor Vişne: o kadar hızlı toparlanmak, ayak uydurmak zorundayız ki ağız tadıyla depresyona gircek vakit bile kalmıyor yani :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Abi o niye öyle oluyor biliyor musun, çünkü tam alacakken vazgeçiyorlar, rafına koymaya üşeniyorlar oraya bırakıyorlar. ''Nasılsa toplarlar'' düşüncesiyle hareket ediyorlar anlayacağın.
      Biz düzeltmekten bıktık onlar dağıtmaktan bıkmadı yemin ediyorum.
      İnşallah dediğin gibi olur ya, valla çok istiyorum öyle olmasını Erdi.
      Söylediklerin çok doğru, valla ne ara iş hayatına atıldım, ne ara depresyondan çıktım hatırlamıyorum :D

      Sil
  6. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  7. visne`m nasil sevindim yazini gorunce:)))merak hat safhadaydi valla istanbullara gelip visne nerde diyecektim az daha:)))

    kendini toparlaman sevindim.ya hangi kitapevi gelip su mudurle ugrasasim geldi.istanbullu blogerlar su visneye bir el atin ya:))))

    birde su fanatik gecinen taraftarlar varya onlari yuce rabbim bildigi gibi yapsin.herseyin seyini cikaracaklar illa.bende gecenlerde metroda goztepelilere denk geldim ayni bedduayi bende onlara yapmistim ama sonuc ne oldu haberim yok:)))


    neyse cok konusmusum seni gorunce sevincten cenem dusmus:)))ayrica teyzoslarla barismaniza da ayreten sevindim:))))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Prensess! :)
      Beni merak eden bir arkadaşımın olması ne kadar sevindirdi beni bir bilsen. Aman o müdür senin hayat enerjini mahveder canım hiç uğraşma o salakla. Ben bile konuşurken sinir kat sayım artıyor yeminle.
      Ahahaha :D Benim gibi seni de sinir etmişler, iyi yapmışsın canım. Bence yenilmişlerdir.
      Konuş ya, arkadaşlarımın gelen yorumlarını okumak çok sevindiriyor beni. Ben nasıl sevindim, anneanneme nasıl kocaman sarıldım bir görsen! Çok sevindim, çook! :)

      Sil
  8. D&R'a gidip deli gibi kitaplara baktığım zaman-lar geldi de aklıma "ben de mi öyle yapıyordum acaba?" diye düşünmedim değil. Kitapları öyle bir dizmişler ki forum'dakiler, yok yani aldığın kitabı yerine koymak imkansız hale geliyor, inatçı olduğum için de resmen rafa kendim giriyorum kitaptan önce.
    Dostum yaşın başın kaç bir şekilde istediğin yerde okucaksın buna inanıyorum ben :')
    -Hep merak etmişimdir; Kitapçıda çalışanlar ordaki kitapları okuyabiliyorlar mı zamanları kalırsa?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dostummm ^_^
      İyi yapıyorsun, doğru bir davranış rafa girmek. En azından incelikten sonra rafına geri koymak gerekiyor. Sen öyle fırlatıp atmazsın bence. Ben de o günleri görebilecek miyim acaba Umut.
      Okul çantama her baktığımda üzülüyorum.
      Bununla nasıl başa çıkacağım bilmiyorum.
      Okuyamıyoruz, çünkü çok yoğun oluyoruz. Sadece göz atabiliyoruz o da 3-4 dakka sürüyor :D

      Sil
  9. iş yerinde yaşadıklarını o kadar iyi anladım ki anlatamam.. şu sıralar aynı dertlerden fazlasıyla muzdaribim.. ve kesinlikle ben de cebinde parası olunca her şeyi yapma özgürlüğüne sahip olduklarını düşünen, ama aslında görünenin.."nato kafa nato mermer".. olduğunun oldukça farkındayım.
    oh döktüm içimi..(yoksa hazırladığım kahvelerimi bu ukala insanların birinin üstüne boca edecektim:)) senin sayende vişnecim^^ iyi ki yazmışsın!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O nato kafa nato mermer zihniyetine sahip insanla o kadar çok karşılaşıyorum ki anlatamam.
      Daha hangi kitabı okumak istediğini bilmeyen insanlar var, sen düşün artık durumun feciliğini elif. Kahve hazırlamak zor iş, hele uyuz müşteriler varsa daha da sinir bozucu hale dönüşüyor.
      Allah sana sabır versin :)
      Okuduğun için teşekkür ederim ^_^

      Sil
  10. Biz de Vişne çürüğünü çok çok çok kocaman seviyoruz! :)
    Her şeyin hayırlısı Vişne, belki okula başlamaman senin için daha hayırlısı olmuştur, belki de burada hayal kırıklığına uğrayacaktın. Pek üniversite havası yok çünkü bizim okulda malesef :) Çok bir şey kaybetmedin buna inan.:)

    İnanıyorum ki ileride çok daha güzelleri olacak.:) Hem bu işte senin için süper oldu, en azından iş hayatını da deneyimlemiş oldun, insanları tanıyorsun, gözlemliyorsun bu çok önemli bir şey bence.:)

    Hep mutlu ol.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gazi hevesim içimde kaldı resmen Melodram ya :(
      Böyle dışarda elinde defter, kitap taşıyan öğrencileri görünce üzülüyorum biliyor musun. Meğer öğrenci olmak ne kadar güzel bir şeymiş ya.
      İnşallah dediğin gibi olur her şey güzel insan. Bu iş olmasaydı nerde çalışırdım bilmiyorum valla. Bir bağlamda şanslıyım gerçekten. Kesinlikle, bu gözlem işi bana çok yarar sağlıyor.
      Sen de hep mutlu ol ve gülümse emi ^_^

      Sil
  11. canım ya üzüldüm :( kayıt yaptırıp dondurabilirdin düşünmüşsündür mutlaka ama

    YanıtlaSil
  12. her şeyde vardır bi hayır daha iyi şeyler olacak demek ki

    YanıtlaSil
  13. hayat akıyor yeterki bir yere tutunalım

    YanıtlaSil
  14. İnanamıyorum Vişne!
    Bu haksızlık! Nasıl sana çıkmaz, nasıl kayıt yaptıramazsın?! Şok içindeyim...
    Kitap evinde çalışıyorsun anladığım kadarı ile, bu güzel.
    Senlik bir yer, belli.
    Nerede yaşıyorsun?
    Ankara'da olsan seni görmeye gelirdim belki. Biliyorum ben aktif olarak yorum yapmıyorum bloguna falan ama okuyorum seni.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Subscribe

subscibe